“ลั่วเสวี่ยน ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอาจารย์เขาหรือไม่ แต่เจ้าซูเฉินมันฆ่าหลานข้าไป วันนี้มันต้องตาย!!!”
เสียงคำรามของเล่ยตงดังกึกก้อง พลังสังหารแผ่ซ่านออกมาจนฟ้าดินสะท้านสะเทือน
จักรพรรดิยุทธ์ควบคุมสภาพฟ้าดิน ใช้พลังแห่งกฎธรรมชาติได้ราวเทพเจ้า แข็งแกร่งถึงขั้นสามารถผ่าภูเขา แบ่งแม่น้ำ เรียกได้ว่าเหนือกว่าปุถุชนโดยสิ้นเชิง
ยามนี้เมื่อเล่ยตงโกรธ พลังฆ่าฟันแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ทุกผู้คนในสนามรู้สึกขนลุกขนพอง
“ถ้าผ่านข้าไปไม่ได้ เจ้าก็ลืมเรื่องฆ่าศิษย์ข้าเสียเถอะ! ตาแก่หัวดื้ออย่างเจ้า อย่าได้หวังว่าเจ้าจะคู่ควรพอจะแตะต้องเขา ถ้าแน่จริงก็ไปเรียกเจ้าสำนักของพวกเจ้า ‘นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า’ มาเองเถอะ!”
ลั่วเสวี่ยนหัวเราะเยาะ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความเย็นชา
เสียงกระบี่ดังเซิ่ง!
ลั่วเสวี่ยนลอยอยู่กลางอากาศ อาภรณ์ขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายดุจเทพธิดาแห่งสวรรค์ เปี่ยมไปด้วยบารมีและอำนาจเหนือสามัญชน
เจตจำนงกระบี่ลอยเวียนรอบกาย คลื่นพลังอันเฉียบคมแผ่กระจาย ราวกับจะผ่าโลกเป็นเสี่ยง ๆ รูปแบบดาบลึกลับโบราณเริ่มปรากฏขึ้นโดยรอบ
“ลั่วเสวี่ยน! ใครกล้าขวางข้า… ข้าจะฆ่ามันทั้งหมด!”
เล่ยตงคำรามเสียงดัง หมัดเปล่งแสงพลันพุ่งออกไปกลางอากาศ
เปรี๊ยะ
