!
หมัดนั้นราวกับดวงตะวันเพลิงแผดเผาฟ้าดิน สายลมคำรามกร้าว สะเทือนไปทั่วรอบทิศ
“เจ้าแก่! ข้ารำคาญเจ้ามานานแล้ว! ลองรับดาบข้าดูสักครั้ง!”
ลั่วเสวี่ยนชี้นิ้วออกไปทันใด กระบี่โบราณพลันลอยขึ้นกลางอากาศ แสงกระบี่ระเบิดออกเป็นรุ้งสว่างฟันเข้าใส่หมัดอย่างดุดัน
ตูมมม!
พลังหมัดกับแสงกระบี่ปะทะกันกลางอากาศ ราวกับเสียงฟ้าร้องพันสายดังขึ้นพร้อมกัน แรงสะเทือนทำให้หลายคนกระอักเลือด สีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด
ผู้คนถอยร่นไปด้านหลังอย่างรีบเร่ง
คลื่นการปะทะของจักรพรรดิยุทธ์นั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป
ไม่มีใครคาดคิดว่าลั่วเสวี่ยนกับเล่ยตงจะเปิดฉากต่อสู้รุนแรงเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำ!
“ซูเฉิน รีบออกจากที่นี่ ข้าจะตามไปหาหลังจัดการเจ้าบ้าแก่คนนี้เสร็จ!”
ลั่วเสวี่ยนส่งเสียงผ่านจิตถึงซูเฉิน
“ขอรับ ท่านอาจารย์!”
ซูเฉินพยักหน้าอย่างไม่ลังเล จากนั้นเขา จวินจื่อหลิง จ้าวซวี พากันทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าหนีออกจากแดนลับเขาหวัวหลงทันที
เขารู้ดีว่าพลังของลั่วเสวี่ยนนั้นแข็งแกร่งถึงที่สุด แม้เล่ยตงจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจทำอันตรายต่ออาจารย์เขาได้
“ฆ่ามันให้ข้า!!”
เล่ยตงเห็นซูเฉินหนีไปได้ ความโกรธทะลุขีดถึงขีดสุด เขาชี้นิ้วสั่งการเสียงดุดัน
ฟิ้ว
