เป็นไปได้มากที่สุด ยามนี้กลับกลายเป็นจริงแล้ว
“นิกายซินเยี่ย!” จั่วม่อสีหน้าเป็นเดือดเป็นแค้น สำหรับนิกายพุทธที่จู่ ๆ ก็ลอบโจมตีพวกมันโดยไม่ทันให้ตั้งตัว มิหนำซ้าว่ากันว่าถูกเทียนหวนแทรกซึมควบคุมอย่างสมบูรณ์ จั่วม่อหาได้มีความรู้สึกที่ดีด้วยไม่
แม้ว่านิกายซินเยี่ยจะนำหลักฐานมากมายออกมาพิสูจน์ยืนยัน ว่าผู้คนหลายสิบคนที่จู่โจมม่ออวิ๋นไห่ล้วนถูกขับออกจากสำนักตั้งแต่แรก แต่มีเพียงตัวโง่งมจึงเชื่อวาจาผีสางเหล่านี้ ไม่ว่าผู้ใดที่พอมีสายตาอยู่บ้างล้วนบอกได้ว่าทั้งหลายทั้งปวงล้วนแล้วแต่เป็นข้อแก้ตัว
“เป้าหมายของเราในครั้งนี้คือนิกายซินเยี่ย! เพื่อทวงหนี้แค้นจากครั้งก่อน! ไม่ว่าเป็นในยามใด ม่ออวิ๋นไห่เราเคยต้องกล้ากลืนฝืนทนต่อผู้ที่มาระรานเราถึงหน้าประตูบ้านตั้งแต่เมื่อใด”
วาจาเหี้ยมหาญของจั่วม่อปลุกเร้าความรู้สึกร่วมของผู้คนทั้งหมดทันที
“มารดามันเถอะ! นิกายซินเยี่ยอันกระจ้อยร่อย บังอาจมุ่งเป้ามาที่เรา?
จั่วม่อไม่จำเป็นต้องวิตกกังวลกับความปลอดภัยของม่ออวิ๋นไห่แม้แต่น้อย เมื่อมีแม่นางน้อยนั่งประจำอยู่ในอาณาจักรทะเลเมฆ อีกทั้งค่ายกลเคลื่อนย้ายส่วนใหญ่ยังยุติการใช้งานไปแล้ว ย่อมไม่มีใครกล้ามาก่อความวุ่นวายอีก แม้ว่าการทำเช่นนี้จะส่งผลกระทบต่อกิจกรรมทางการค้าของพวกมันไม่น้อย แต่ก็ทำให้ความมั่นคงของม่ออวิ๋นไห่บรรลุถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน ยามนี้ม่ออวิ๋นไห่ไม่ต่างจากเต่าที่ซ่อนตัวอยู่ในกระดองของ