รียบ กระทั่งจั่วม่อที่เคยหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เทพเทียม‘อาภรณ์ทูตสวรรค์’ ยังถูกชิ้นส่วนไม่สมบูรณ์สองชิ้นที่เบื้องหน้าขู่ขวัญจนตะลึงลาน
ที่เหนือสิ่งอื่นใด คือไม่อาจมองเห็นร่องรอยว่ายุทธภัณฑ์เทพชิ้นนี้ถูกหลอมสร้างอย่างไร ไม่มีอักขระเทพ ไม่มีลวดลายยันต์ ลำต้นไม้คล้ายเป็นโครงสร้างที่เติบโตขึ้นตามธรรมชาติ ส่วนหมวกเกราะหลอมขึ้นอย่างประณีตเคร่งครัด ไม่เห็นร่องรอยของการหลอมสร้างแม้แต่น้อย สิ่งที่คล้ายเส้นหนวดยาว ๆ อันแปลกประหลาดนั้น จนถึงบัดนนี้จั่วม่อยังไม่อาจบอกได้ว่ามีไว้ใช้งานเช่นไร
มันลองหยิบศาสตราเทพที่เพิ่งจะผสานรวมกันใหม่ขึ้นมาดู พบว่าของสิ่งนี้น้าหนักเบาเกินคาด ราวกับว่าไม่ได้ถือสิ่งใดอยู่เลย
ทันใดนั้นแสงประกายกลุ่มหนึ่งสว่างวาบบนปลายเส้นหนวด บัดเดี๋ยวสว่าง บัดเดี๋ยวมืดมัวตามจังหวะจะโคนที่ยากจะเข้าใจชนิดหนึ่ง เพียงดูจากกลิ่นอายสภาวะก็พลันตระหนักแน่แก่ใจ ระดับชั้นของศาสตราเทพชิ้นนี้เกรงว่าจะเหนือล้ากว่าระดับชั้นของศาสตราเทพในปัจจุบันไม่รู้ว่าเท่าใด
คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก!
ตระกูลจั่วเมื่อครองครองเทพศาสตราเช่นนี้ ไหนเลยจะไม่ถูกเหล่าสุนัขป่าละโมบรุมฉีกทึ้ง?
จั่วม่อทอดถอนใจคราหนึ่ง หันไปทุ่มเทสมาธิจิตใจที่ศาสตราเทพครึ่งส่วนซึ่งอยู่ตรงหน้า หลังจากชิ้นส่วนทั้งสองผสานรวมเข้าด้วยกัน พวกมันคล้ายกลับกลายเป็นมีชีวิต ปลดปล่อยแสงประกายเป็นจังหวะราวกับกำลังหายใจ
จั่วม่อทดลองโคจรพลังเทพผ่านเข้าไป
