หากเจ้าไม่มีปัญญาฆ่าข้าได้ เจ้าก็เป็นเหรินเยา”
จั่วม่อแทบล้มคว่ากับพื้น ต้องลอบปาดเหงื่อเย็นเยียบบนหน้าผากอย่างที่คาดไว้ ยังคงเป็นเว่ยต่าช้ากว่า
เสือสองตัวกัดกัน ภัยลามถึงปลาในบ่อ!14
โดยไม่ปริปากเป็นครั้งที่สอง จั่วม่อย่องหลบฉากจากไปโดยไร้สุ้มเสียง
หลังจากออกจากทะเลแห่งจิตสำนึกที่อาจเป็นชนวนเหตุเภทภัยได้ไม่นาน จั่วม่อก็ได้รับจดหมายจากกู่เหลียงเตา เมื่อกวาดตาอ่านเสร็จสิ้น ก็
14 คล้าย ๆ สำนวนไทย ช้างสารชนกัน หญ้าแพรกก็แหลกลาญพอจะคาดเดาออกว่าปัญหาอยู่ที่ใด แต่ในเรื่องนี้มันไม่มีความเห็นอื่นใด ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่กู่เหลียงเตาขอความช่วยเหลือ สำหรับมันแล้วง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ
กู่เหลียงเตาไม่ยินดีหวนกลับไปยังซีเซวียน อาจเป็นไปได้ว่ามันเห็นว่าซีเซวียนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากจะพลิกฟื้น สภาพเช่นนี้เป็นผลสืบเนื่องมาจากการฟอนเฟะมานานปี ไม่ใช่สิ่งที่คนผู้หนึ่งจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขได้
จั่วม่อสั่นศีรษะ เรื่องเช่นนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่มันจะยุ่งเกี่ยวได้ เพียงกระทำตามที่พี่ใหญ่กู่ร้องขอมาก็พอ จากนั้นมันหันเหความสนใจกลัยไปยังม่ออวิ๋นไห่
สถานการณ์ในยามนี้ก็เป็นแรงกดดันอันใหญ่หลวงต่อม่ออวิ๋นไห่เช่นกัน
ด้วยคำสั่งซื้อชิ้นใหญ่จากซีเซวียน ม่ออวิ๋นไห่จะเข้าสู่ช่วงเวลาของการพัฒนารุดหน้าอย่างรวดเร็ว ขอเพียงสามารถแก้ปัญหาเรื่องวัตถุดิบขีดความสามารถในการผลิตอันทรงพลังของม่ออวิ๋นไห่จะสามารถสำแดงออกมาอย่างเต็มที่
สำ