ุ่มหมอกลอยอ้อยอิ่งออกมาจากบ่อสีขาว จากนั้นกลายเป็นก้อนเมฆรองรับคนตัวเล็ก ๆ สีขาวผู้หนึ่ง เจ้าตัวเล็กผู้นี้ย่อมต้องเป็นหยางกวง (แสงตะวัน) ส่วนในบ่อด้านสีดำ เห็นดอกบัวดำดอกหนึ่งงอกเงยขึ้นมา บนดอกบัวดำสนิทดุจหมึกเป็นสือผิ่น (ระดับสิบ) ในชุดดำนั่งขัดสมาธิท่าดอกบัว ใบหน้าน้อย ๆ เคร่งขรึมจริงจังยิ่ง
จั่วม่อเหลือบมองเจ้าผีเสื้อพี่น้องคู่นี้แวบหนึ่ง จากนั้นฉุนอวี๋เฉิงนำมันล่วงลึกเข้าไปในเกาะเมฆ เหินร่างขึ้นไปยังปากปล่องภูเขาไฟแห่งหนึ่ง
ในปากปล่องภูเขาไฟ เห็นนกใหญ่ตัวหนึ่งแช่ร่างทั้งร่างอยู่ในหินหลอมเหลวแดงฉาน นกโง่คล้ายล่วงรู้ว่ามีคนเข้ามา พลันลืมตาขึ้นมองเมื่อเห็นเป็นจั่วม่อ นางก็พริ้มตาหลับลงด้วยสีหน้าปลอดโปร่งผ่อนคลาย
นกโง่!
“นางเดิมทีถือกำเนิดจากห่านจะงอยเทา จากนั้นพัฒนากลายเป็นห่านหิมะจะงอยฟ้า ตามหลักแล้วโอกาสที่นางจะวิวัฒนาการต่อไปมีไม่มากนัก แต่ข้าพบว่าภายในร่างนางมีพลังอันพิเศษเฉพาะชนิดหนึ่ง พลังนี้เสริมสร้างร่างกายของนางให้แข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง นางแตกต่างจากห่านหิมะจะงอยฟ้าอย่างสิ้นเชิง นางดุร้าย ยิ่งมายิ่งมีนิสัยใจคอดุดันอำมหิตกว่าแต่ก่อน นี่ช่วยให้นางมีพื้นที่สำหรับวิวัฒนาการมากกว่าเดิม”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องที่มันถนัดจัดเจน ฉุนอวี๋เฉิงมักจะคึกคักกระตือรือร้นคล้ายมีกำลังวังชาไม่สิ้นสุด แน่นอนว่ามันสามารถบอกกล่าวอย่างไม่จบไม่สิ้นจริง ๆ
“เพลิงพิภพในตำแหน่งนี้คุณภาพไม่เลว แต่ก็
