เหล่าต้าของพวกมันเกิดมาเพื่อเป็นราชาแห่งโลกมืดโดยแท้
“ดูเหมือนว่าครั้งนี้เหล่าต้าจะเผยโฉมต่อคนนอกด้วย” ไฉซานชิงหัวร่อเบาๆ
บุรุษที่ด้านข้างปกปิดตัวเองอยู่ในเสื้อคลุมดำสนิทตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เผยให้เห็นเพียงดวงตาสีเทาคู่หนึ่ง หากมิใช่ว่ามองเห็นมันอยู่ด้วยสองตาของตน ผู้คนทั่วไปจะไม่สังเกตว่ามีคนอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน
บุคคลลำดับสี่แห่ง ‘เพลิงทมิฬ’ อูอิ่ง คนผู้นี้เชี่ยวชาญการซ่อนเร้นปกปิดและลอบสังหาร พลังฝีมือสูงเยี่ยมชวนสะท้านใจ จำนวนคนที่ตกตายภายใต้เงื้อมมือของมันมีมากมายจนนับไม่ไหว
ต่อถ้อยคำเหล่านี้ของไฉซานชิง อูอิ่งนิ่งเงียบงันราวกับไม่ได้สดับแม้สักครึ่งคำ
ไฉซานชิงเคยชินกับความแปลกประหลาดของสหายผู้นี้ดีจึงไม่ถือสาเพียงหัวร่อพลางพึมพำเบา ๆ “เหล่าต้าที่แท้มีความเป็นมาเช่นไร ข้ากระหายใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง”
มันยังไม่ทันจะกล่าวจบคำ ความรู้สึกเย็นเฉียบคล้ายความเย็นเยียบของเหล็กกล้าแล่นวาบมาถึงคอหอย เจตนาฆ่าฟันอันแหลมคมดุจมีดสั้นจ่อประชิดลำคอ ต้องร้องออกมาอย่างจนปัญญา “เว่ยเว่ยเว่ย ข้าเพียงลองกล่าวดูเท่านั้น หรือว่าเจ้าไม่อยากรู้
รังสีฆ่าฟันพลันหายวับไปราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
ไฉซานชิงมีสีหน้าอับจนปัญญา มันทราบดีว่าอูอิ่งจงรักภักดีต่อเหล่าต้าจนแทบจะเข้าขั้นหน้ามืดตามัว สามารถปลิดชีวิตผู้ที่มีทีท่าว่าจะเป็นภัยคุกคามต่อเหล่าต้าโดยไม่รีรอลังเล
บัณฑิตวัยกลางคนยังอดตัดพ้อต่อว่าไม่ได้ “ถึงกับลงม
