่าเรียนอยู่ในผูผูบ้านแม่ทัพบัญชาการศึกมานานกว่าสามปี
พวกมันส่วนใหญ่มีหน้าที่การงานประจำของตัวเอง จะมีเวลามาเพียงแค่ในยามค่าคืนเท่านั้น พวกมันหากไม่อาจเข้าร่วมกองทัพ ศิษย์ที่มุ่งหมายจะเป็นแม่ทัพบัญชาการศึกเช่นพวกมันก็มิอาจหางานทำได้ง่ายดายนัก
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในชั้นเรียนของพวกมัน คือการประชันศึกหมากรุกเสมือนจริงประจำสัปดาห์
จนกระทั่งถึงบัดนี้ พวกมันยังไม่ล่วงรู้ว่าผู้ก่อตั้งผูผูบ้านแม่ทัพบัญชาการศึกที่แท้เป็นใครกันแน่ อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้กลับไม่ส่งผลกระทบต่อสัญชาตญาณของพวกมัน พวกมันสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายเข้มแข็งยิ่ง
ความรู้สึกนี้ยิ่งรุนแรงเป็นพิเศษในระหว่างการประชันศึกหมากรุกเสมือนจริง เมื่อถึงเวลานั้นผูผูจะมาด้วยตัวเอง
การประชันศึกหมากรุกเสมือนจริงยังสมจริงสมจังยิ่งกว่าศึกหมากรุกสงครามทั่วไปเสียอีก เหล่าศิษย์ที่เข้าร่วมประชันหมากรุกเสมือนจริงเป็น
สิ่งเดียวที่พอให้มันปลาบปลื้มประโลมใจได้บ้าง นั่นคือมันเริ่มจะมีภูมิต้านทานต่อความรู้สึกหายใจหายคอไม่ออกเช่นนี้บ้างแล้ว
สุดท้ายยังคงพ่ายแพ้อย่างหมดท่า!
มันหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ร่างชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ มันรีบหันไปมองเวลา รู้สึกยินดีอยู่เล็กน้อย เทียบกับครั้งที่แล้ว มันอยู่รอดได้นานกว่าเดิมอีกหนึ่งในสี่ชั่วยาม
มันตระเตรียมจะออกจากศึกประชันหมากรุกเสมือนจริงเหมือนเช่นปกติ แต่ทันใดนั้นผูผูที่ยืนอยู่ฟากตรงข้ามพลันเอ่ยปากขึ้น
