บอสูรแห่งสภาผู้อาวุโสภพอสูร!
ยอดอสูรผู้มีศักดิ์ฐานะเช่นนี้จะรับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน?
“ฮ่าฮ่าฮ่า! มาเลย! ให้ข้าชมดูว่าเจ้ายังมีลูกไม้อันใดอีก!” ผู้อาวุโสเยี่ยแหงนหน้าหัวร่ออย่างบ้าคลั่ง
ยังไม่ทันจะกล่าวจบคำ ทันใดนั้นพลังสภาวะขุมหนึ่งระเบิดวาบขึ้นในบริเวณข้างเคียง
“ข้าไม่ยินยอม!” เสียงขู่คำรามดุร้ายดุจสัตว์ร้ายบาดเจ็บกวาดซัดเป็นวงกว้าง
ผู้อาวุโสเยี่ยรอยยิ้มแข็งค้าง จั่วม่อดวงตาทอประกายเย็นเยียบ ล้วนพากันหันไปมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง
เห็นสนามพลังแปลกประหลาดที่ไร้ขอบเขตถูกปลดปล่อยออกมาไม่หยุดยั้ง ต้นตอของมันคือเงาร่างที่ถูกปกคลุมอยู่ตรงใจกลางภายในเปลวไฟสีขาว
เป็นฟงซิ่นจื่อ!
ฟงซิ่นจื่อรู้สึกว่าแรงสะกดตรึงที่มีต่อมันนั้นลดน้อยลงไปมาก ควันดำสลายคมราวกับพิษร้ายอันรุนแรงลุกลามไปทั้วค่ายกลยันต์และแผนผังปิศาจทั้งหมด หมอกสายรุ้งรอบกายมันถูกย้อมเป็นสำดำทะมึน
ฟงซิ่นจื่อลิงโลดยินดี นี่เป็นโอกาสอันดีที่มันจะบุกฝ่าออกไป!
หากมันสามารถบุกฝ่าออกไปได้… …
มันพอดีเงยหน้าขึ้น บังเอิญพบเห็นใบหน้าขาวซีดของหมิงเยวี่ยเยี่ยเห็นแววหวาดกลัวในดวงตาของนาง ชั่วขณะจิตนั้น มันคล้ายถูกสายฟ้าฟาดใส่กลางศีรษะ สมองขาวว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง
นางมีทีท่าปลอดโปร่งและเยือกเย็นอยู่เป็นนิจ นางมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวอยู่เสมอ นางมักจะทระนงภาคภูมิ… …
ฟงซิ่นจื่อฟื้นตื่นจากความงงงวย มันรู้สึกราวกับคมมีดกรีดกลางใจคล้ายว่ามีคนเอ
