ัว
อากุ่ยยืนนิ่งเงียบงัน ไม่หลบเลี่ยงมือของจั่วมือ
ความรู้สึกละเอียดอ่อนอันแปลกประหลาดแล่นวาบมาจากปลายนิ้วจั่วม่อใจกระตุกวูบ ทันใดนั้นอากุ่ยพลันเอียงหน้าเข้าหามือของจั่วม่อ แล้วซบหน้ากับฝ่ามือของมัน คล้ายถวิลหามาเนิ่นนาน
จั่วม่อหัวใจเต้นระส่า แต่ไม่อาจหักใจดึงมือของตนกลับมา
เทียบกับการหยุดเวลาของ ‘สวนสวรรค์จักรพรรดิต้องห้าม’ แล้ว ชั่ววินาทีนี้กาลเวลาคล้ายหยุดนิ่งลงอย่างแท้จริง
“ฮ่าฮ่า! รสชาตินี้! เป็นรสชาตินี้เอง! วิเศษมาก!”
เสียงทหารยันต์ทองคำดำหัวร่อกระหึ่มอย่างสาสมใจ มันเพิ่งจะสังหารตัวประหลาดหัวแกะและกลืนกินพลังเทพของตัวประหลาด จั่วม่อสะดุ้งสุดตัว ดึงมือกลับมาโดยพลัน ใบหน้าร้อนฉ่าจนแดงฉานทันที มันรีบฉวยมืออากุ่ย แสร้งทำเป็นตรวจอาการของนาง
ทว่าสีหน้าของจั่วม่อยิ่งเครียดขรึมกว่าเดิม
เห็นสายโซ่สีม่วงซึ่งพันธนาการอากุ่ยเอาไว้กลับกลายเป็นเบาบางลงแต่ลวดลายบนสายโซ่กลับยิ่งละเอียดและแน่นขนัดกว่าเดิม เปลวไฟสีม่วงปะทุขึ้นบนสายโซ่เป็นครั้งคราว
พลังเทพมิดับสูญซึ่งพันธนาการจิตวิญญาณของอากุ่ยทวีความกล้าแข็งกว่าเดิม แต่สิ่งที่ทำให้จั่วม่อคลายใจลงเล็กน้อย คือจิตวิญญาณของ
อีกฟากหนึ่งของเส้นเปลวไฟ อี้อันไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ด้านหลังมันเป็นสายตานับไม่ถ้วนเพ่งมองมาที่มันราวกับจะมองให้ทะลุร่าง มันรู้สึกราวกับถูกปลายกระบี่จี้ติดแผ่นหลัง น่าประหวั่นพรั่นพรึงจนแทบทานทนไม่ได้ แต่ในยามนี้มันมีแต่ต้
