นุภาพร้ายกาจปานใด มีแต่ต้องเปิดใช้งานจึงจะทราบได้
หิมะสีเทาซึ่งกระหน่าโปรยอย่างหนาหนักและแปลกประหลาด เป็นที่สังเกตของเหล่ายอดยุทธ์ที่รวมตัวกันอยู่ด้านนอก ดวงตานับไม่ถ้วนเพ่งมองไปยังเนินสุสานภูตด้านหลังเส้นเปลวไฟสีทอง ราวกับต้องการจะมองให้ทะลุว่าภายในนั้นเกิดเรื่องอันใดขึ้นบ้าง
จั่วม่อสูดลมหายใจลึก ก้มลงมองค่ายกลอาคมหวงห้ามที่เบื้องล่างดวงตาสาดประกายเจิดจ้าอย่างน่าตระหนก
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นก็เปิดใช้งานเสียเลยแล้วกัน!
เทพปิศาจแรดพลันปรากฏตัวลงมือจู่โจมอย่างกะทันหัน ทำเอาชายชราลึกลับ หมิงเยวี่ยเยี่ยและยอดฝีมืออื่น ๆ ล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยน
ชายชราลึกลับผมเผ้าลุกโชน เร่งเร้าพลังเทพไปถึงจุดสูงสุดในชั่วพริบตาเดียว ทั่วร่างปกคลุมด้วยแสงสีดำอันชวนประหวั่นพรั่นพรึงกล้ามเนื้อเบ่งพอง ส่วนสูงยืดขยายขึ้นโดยพลัน ร่างใหญ่โตกำยำปานยักษ์ปักหลั่น ร่างกายเปลี่ยนเป็นสีดำดุจเหล็กกล้า มันย่าเท้าตึงตึงสองก้าว บิดเอวเงื้อหมัดจนสุดล้า จากนั้นหมัดเหล็กที่ห่อหุ้มด้วยแสงสีดำพลันกระแทกออกไปอย่างดุดัน มุ่งตรงไปยังเทพปิศาจแรดบนฟากฟ้า ท่ามกลางเสียงตวาดดังกึกก้อง “ลงมา!”
หมิงเยวี่ยเยี่ยดวงตาคู่งามทอประกายเย็นเยียบ ต้นกกสีฟ้าอ่อนบนฝ่ามือของนางเต้นระริกด้วยจังหวะจะโคนอันพิสดาร จากนั้นระเบิดเปรี้ยงผีเสื้อสีฟ้าตัวหนึ่งเหินทะยานออกมา ปีกอันสวยสดงดงามสะบัดกรีดอากาศ ผีเสื้อแปลก ๆ นั้นพลันหายวับไปต่อหน้าต่อตา
“ท่านผู
