เหวยเสิ้งร่างสั่นไหวเป็นระลอก
พื้นที่รอบข้างกลายเป็นสีแดงเลือดในบัดดล บนคมกระบี่ของกระบี่โลหิตประหารเทพปรากฏริ้วรอยสีเลือดหลายสาย รังสีฆ่าฟันอันหนักข้นกวาดวาบออกไปอย่างรุนแรง!
ม่านกระบี่สีโลหิตผืนหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมกับกระบี่ที่ตวัดฟันออกมา
ปราณกระบี่สายฟ้าหยาบหนาซึ่งเปี่ยมล้นไปด้วยพลังทำลายล้างแห่งฟ้าดิน จู่โจมใส่ม่านกระบี่สีโลหิตอย่างหักโหม
ม่านกระบี่สีโลหิตสว่างวาบ เสียงสัตว์ร้ายกู่คำรามดังกึกก้องจากภายใน ริ้วพลังสีโลหิตพลันปรากฏขึ้นบนม่านกระบี่สีแดงเลือดอีกชั้นหนึ่ง
เหลยอี้สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!
ไม่ว่าม่านกระบี่สีเลือดหรือกระบี่สีโลหิตเล่มนั้น ล้วนแผ่ซ่านพลังสภาวะอันแกร่งกร้าวและดุร้ายกระหายเลือดอย่างรุนแรง! เหลยอี้ในฐานะผู้อาวุโสแห่งคุนหลุนย่อมทราบกระจ่างแก่ใจ ผู้ที่ฝึกปรือเคล็ดวิชากระบี่ลักษณะนี้จิตใจจะถูกกัดกร่อนอยู่ตลอดเวลา สุดท้ายกลับกลายเป็นมารร้ายกระหายเลือด เซียนกระบี่จำพวกนี้นับเป็นตัวอันตรายสุดขั้ว พวกมันยามฆ่าคนไม่ต้องหาเหตุผลอันใด เป็นคนเสียสติที่หลงใหลในการเข่นฆ่าสังหารอย่างแท้จริง ทว่าผู้ที่ฝึกปรือเพลงกระบี่สังหารกระหายเลือดเช่นนี้ยากจะรุดหน้าต่อไป พวกมันอาจหลงทางอยู่ในจิตใจกระหายเลือดของตนมัวเมาอยู่กับการฆ่าฟันไปตลอดกาล มุ่งไปสู่การทำลายตนเองในท้ายที่สุด
โดยทั่วไปแล้วสมควรเป็นเช่นนั้น แต่ชั่วพริบตานี้ พอมันมองเห็นดวงตาของเหวยเสิ้งถนัดชัดตา กลับพบว่ามันผิดแล้
