าของมันยิ่งมายิ่งลุกโชนร้อนแรง
เหวยเสิ้งกระชับด้ามกระบี่โลหิตประหารเทพ ร่างงองุ้มลงเล็กน้อยขดตัวเป็นก้อนกลมอันแปลกประหลาด หากแต่ใบหน้าที่แหงนเงยเล็กน้อยนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวสุดเปรียบปาน
“คล้อยตาม… …สัตย์สาบาน… …แห่งกระบี่!”
แต่ละคำเปล่งออกจากจากส่วนลึกในทรวงอก เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นอย่างล้นเหลือ เพียบพร้อมด้วยความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่อันแข็งกร้าวดุจเหล็กกล้า ประดุจค้อนเหล็กหวดฟาดใส่กลางใจศิษย์คุนหลุนทั้งสาม
ทันใดนั้นเสียงคำรามกระหึ่มของกระบี่โลหิตประหารเทพในมือเหวยเสิ้ง พลันชะงักขาดหายอย่างพิสดาร
พร้อมกับวาจาคำสุดท้าย กระบี่ในมือของเหวยเสิ้งตวัดฟันอย่างเชื่องช้า เชื่องช้าจนราวกับว่ากระบี่นั้นหนักหน่วงหลายพันจิน!
ริ้วโลหิตบนคมกระบี่คล้ายถูกพลังอันกล้าแข็งขุมหนึ่งดึงดูดอย่างรุนแรง ลอยขึ้นจากตัวกระบี่ แล้วพลันหมุนคว้างอย่างแช่มช้ารอบ ๆ ใบกระบี่
เหลยอี้พลันรู้สึกถึงอันตรายอย่างแรงกล้า ประกายสายฟ้าในดวงตาของมันทวีพลังขึ้นในบัดดล กระบี่บินสีเงินรูปลักษณ์ประหลาดเฉพาะตัวปรากฏขึ้นเบื้องหน้า กระบี่บินเล่มนี้คล้ายเป็นส่วนหนึ่งของอัสนีบาต ยาวหนึ่งจั้ง รูปลักษณ์พิสดารผิดธรรมดา แตกแขนงคล้ายกิ่งไม้พุ่มใหญ่ บิดเบี้ยวกระจัดกระจายออกไปทุกทิศทาง กระบี่ทั้งเล่มสีเงินล้วน ไม่ทราบหลอมสร้างจากวัตถุดิบใด
นี่คือกระบี่บินที่สร้างชื่อให้แก่เหลยอี้ ‘กิ่งก้านอัสนีสวรรค์!’
กระบี่ ‘กิ่งก้านอัสนี
