ง
ภายในม่านโลหิต สุ้มเสียงแหบลึกเสียงหนึ่งดังกังวานสดใส ทั้งเด็ดเดี่ยวและเฉียบขาด แม้ต้องเผชิญหน้ากับอำนาจอันไพศาลแห่งฟ้าดิน มันก็ไม่ระย่อแม้แต่น้อย ทั้งยังไม่มีร่องรอยของความหวั่นไหวสะท้านสะเทือน
“ขอเสนอ… …โลหิตแห่ง… …คุนหลุน… ….เป็นเครื่องเซ่น… …สังเวย!”
เสนอโลหิตแห่งคุนหลุนเป็นเครื่องเซ่นสังเวย?
เหลยอี้ดวงตายิ่งเย็นยะเยียบ พลันเร่งเร้าพลังปราณทั้งมวลภายในร่างเลือดเนื้ออย่างบ้าคลั่ง โดยไม่คำนึงถึงผลสุดท้ายที่จะตามมา
ตรงปลายลำแสงสายฟ้าที่หมุนคว้างเป็นเกลียว กระบี่กิ่งก้านอัสนีสวรรค์ซึ่งพุ่งนำอยู่เบื้องหน้าพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประกายสายฟ้าที่อยู่โดยรอบยิ่งหนาแน่นเข้มข้นขึ้นอีกขั้น ทะลวงผ่าอากาศอย่างเกรี้ยวกราด จู่โจมใส่เหวยเสิ้งด้วยระดับความเร็วที่ไม่อาจเห็นชัดตา
เหลยอี้ในดวงตาทอแววปลาบปลื้มปิติ ความเข้าใจที่ไม่อาจบ่งบอกบรรยายประการหนึ่งวาบขึ้นในใจมัน ด้วยกระบี่สังหารกระบวนท่านี้ มันในที่สุดสัมผัสถูกธรณีประตูของด่านฝ่านซู บรรลุถึงกฎเกณฑ์อันเป็นรากฐานแห่งฟ้าดิน
นั่นคือขอบเขตของยอดคนด่านฝ่านซู!
พลังฝีมือที่ไม่เคยก้าวหน้ามาเป็นเวลานาน บัดนี้กำลังจะฝ่าด่านรุดหน้า!
มันเบิกบานใจจนแทบกู่คำรามไปถึงชั้นฟ้า!
ในเวลานี้เอง มุมหางตาของมันมันจู่ ๆ เหลือบเห็นเส้นสายสีโลหิตที่บางเฉียบเป็นอย่างยิ่ง และเจิดจ้าบาดตาเป็นอย่างยิ่ง กรีดวาบมาตามรอยฟาดฟันกระบี่ของเหวยเสิ้ง ผ่าทะลวงม่านสีโลหิตจากภายใ
