อะ!”
จิ้นหยานและหัวซานตะลึงงัน นึกไม่ถึงว่าเหวยเสิ้งจะยโสโอหังถึงเพียงนี้!
เหลยอี้ดวงตาทอประกายฆ่าฟันอย่างรุนแรง แค่นหัวร่ออย่างเย็นชา“เดรัจฉานน้อยที่ไม่ประมาณตน!”
มันไม่ได้ชักกระบี่คู่ใจ เพียงประกบดรรชนีเป็นกระบี่ จี้ใส่เหวยเสิ้งอย่างโอ่อ่าผ่าเผย
ฟ่อฟ่อ!
ชั่วพริบตาดุจประกายไฟ อสรพิษสายฟ้านับไม่ถ้วนแล่นพล่านออกมาจากดรรชนี เต้นเร่าอย่างร้อนแรง ประกายเจิดจ้าบาดตาจนผู้คนเห็นแต่สีขาวพร่างไปชั่วครู่ แทบจะชั่วอึดใจเดียว สายฟ้าก็บรรลุถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัว พื้นกระเบื้องหินใต้ฝ่าเท้าของมันถูกบดขยี้เป็นผุยผงโดยไร้สุ้มเสียง
“ทลาย!”
เสียงตวาดแฝงจังหวะจะโคนพิเศษเฉพาะตัว ประกายแสงระเบิดวาบลำแสงสีเงินเจิดจ้ากลบกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง ในม่านสายตาของเหวยเสิ้งเห็นแต่แสงสีขาวจัดจ้า
สายฟ้าไร้รูปลักษณ์ที่หยาบหนาเท่าท่อนแขนสายหนึ่งพลันพวยพุ่งออกจากปลายดรรชนี พุ่งทะลวงอากาศบังเกิดเสียงแหลมเล็ก จู่โจมใส่เหวยเสิ้งอย่างตรง ๆ!
บึม!
เสียงอัสนีคำรนดังกระหึ่ม
ช่องว่างระหว่างคู่ต่อสู้ทั้งสอง ชั่วพริบตานั้นท่วมท้นไปด้วยประกายสายฟ้าอันน่าแตกตื่นสะท้านใจ
ไม่มีสิ่งใดรวดเร็วไปกว่าสายฟ้าอีกแล้ว!
ก่อนที่เหวยเสิ้งจะทันได้ปิดสกัด สายฟ้าก็แทบจะแทงทะลวงมาถึงตรงหน้ามัน สามารถสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างที่แฝงเร้นอยู่ในปราณกระบี่สายฟ้านี้อย่างชัดแจ้ง
หากมันถูกสายฟ้าอันน่ากลัวนี้ทะลวงร่าง คงไม่แคล้วมอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลีในบัดดล
