ตูม ตูม!
ชั้นเมฆคล้ายถูกมือที่มองไม่เห็นกวาดดึงเข้ามา มวลเมฆม้วนตัวมาจากทุกทิศทุกทาง เริ่มถาโถมมารวมตัวกันอย่างเร่งร้อนรอบเสาลำแสง
ภายในชั่วพริบตาเดียว ชั้นเมฆกลับกลายเป็นหนาหนักและดำทะมึนท้องฟ้าเริ่มมืดลงด้วยระดับความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มีเพียงเสาลำแสงหยาบหนาสีฟ้าอมขาวต้นนั้น ที่ยิ่งมายิ่งเจิดจ้าบาดตาขึ้นเรื่อย ๆ!
เมฆดำหนาหนักราวน้าหมึก หนักข้นจนชวนให้ผู้คนหายใจไม่ออกสายลมเกรี้ยวกราดก่อตัวขึ้น กวาดเอาเศษหินละอองทรายปลิวเวียนว่อน
ผู้คนตะลึงมองท้องฟ้าอย่างประหวั่นใจ
ทันใดนั้นเอง สายฟ้าหยาบหนาสว่างไสวระเบิดวาบอยู่บนท้องฟ้า!
ครืน ครืน ครืน!
เสียงฟ้าคำรนคล้ายกึกก้องกัมปนาทอยู่กลางใจผู้คน ผู้ที่ขลาดเขลาอยู่บ้างแทบพลัดตกลงจากท้องฟ้า
ซ่า ซ่า หยาดพิรุณหยาบหนาเท่าเม็ดถั่วสาดซัดลงมา ชั่วขณะนี้ สายลมคลุ้มพายุคลั่งพลันพัดกระโชกอย่างกราดเกรี้ยว ฟ้าดินถูกปกคลุมอยู่ภายใต้ม่านพิรุณหนาหนัก ปิดบังทัศนวิสัยของทุกผู้คน!
อสรพิษสีเงินเต้นเร่าอยู่กลางฟากฟ้าเหนือศีรษะ อำนาจฤทธาแห่งฟ้าดินสำแดงออกมาอย่างไม่ออมรั้ง
ทว่าฝูงชนที่หวาดหวั่นพรั่นพรึงหาได้มีเวลาให้อัศจรรย์ใจต่ออำนาจแห่งฟ้าดินไม่ สายตาของพวกมันล้วนจับจ้องอยู่ที่เสาลำแสงสีฟ้าอมขาวอันเจิดจ้าบาดตา เต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
ภายในเสาลำแสงสีฟ้าปนขาว จั่วม่อเองก็หาได้สุขสบายไม่
นี่เป็นครั้งแรกที่มันผสานรวมแผนผังปิศาจกับค่ายกลยันต์เข้าด้วยกันอย่างส