ียว
ทันใดนั้นเอง หมอกโลหิตพลันหยุดยั้งลง ไม่อาละวาดอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นภาพร่างหัวมังกรพร่าเลือน มังกรเงานั้นพลันอ้าปากกว้างแผดเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดดุดัน
“กรรรร!”
เสียงมังกรคำรามระเบิดเปรี้ยงในใจจั่วม่อ มันกลายเป็นสมองขาวว่างเปล่าในบัดดล กลุ่มแสงทั้งเก้าคล้ายตัวแข็งทื่อ หยุดกึกอย่างพร้อมเพรียงหมอกโลหิตรีบฉวยโอกาสนี้เขมือบกลืนกลุ่มแสงอีกดวงหนึ่งลงไป
กำไลข้อมือกรงเล็บมังกรที่แขนของจั่วม่อยิ่งสดใสเป็นประกายขึ้นอีก
แต่แล้วในเวลานี้เอง เห็นเงาร่างเล็ก ๆ สีทองเข้มร่างหนึ่งปรากฏขึ้นภายในเสาแห่งแสงอย่างฉับพลัน แทบเป็นภาพสะท้อนของจั่วม่อเอง มันคือทหารยันต์ทองคำดำ! มันเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย แล้วโถมเข้าหากลุ่มแสงดวงหนึ่งอย่างเร่งร้อน พยายามอ้าปากเขมือบกลืนมันลงไป เจ้าตัวร้ายนี้เดิมทีก็ร่างเล็กอยู่แล้ว เมื่อมันพยายามกลืนกินกลุ่มแสง ก็ใช้สองแขนกอดรัดกลุ่มแสงแนบแน่น สองเท้าตะกุยใส่กลางอากาศ เห็นได้ชัดว่าต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดในการกลืนกิน
หมอกเลือดที่ลงมือก่อนพลันลงมืออีกครั้ง มันเขมือบกลุ่มแสงเป็นดวงที่สาม ก่อนจะสะบัดหาง เผ่นแน่บกลับเข้าไปในกำไลข้อมือกรงเล็บมังกร กรงเล็บมังกรที่ข้อแขนจั่วม่อเปลี่ยนจากสภาพแห้งเฉา กลับกลายเป็นมีชีวิตชีวาราวกับมีชีวิตจริง อัดแน่นไปด้วยเนื้อหนังมังสา เผยกรงเล็บสีแดงเข้มดุจโลหิต
อารมณ์ความรู้สึกอันลึกลับชนิดหนึ่งท่วมท้นขึ้นในใจมัน มันสามารถรับรู้ความค
