ิดที่กรงเล็บมังกรส่งผ่านมาได้อย่างชัดเจน
เทียบกันแล้วทหารยันต์ทองคำดำนับว่าอ่อนด้อยกว่ามาก มันเพียงมีเวลาให้เคี้ยวกลืนกลุ่มแสงสองดวงเท่านั้น มันจ้องมองกลุ่มแสงที่เหลืออย่างโหยหาอาวรณ์ แต่ลอบเหลือบมองจั่วม่ออย่างระมัดระวัง ฉวยโอกาสในยามที่จั่วม่อมัวแต่สนใจกรงเล็บมังกร รีบหนีกลับเข้าไปในแหวนมิติอย่างแนบเนียน
ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป จั่วม่อในยามนี้ยังคงเหม่อมองอย่างตะลึงลาน
มันร้อยไม่คิดพันไม่คิด ไม่คิดว่าระหว่างหลอมสร้างถึงขั้นตอนสำคัญกรงเล็บพิฆาตมังกรกับทหารยันต์ทองคำดำกลับสอดแทรกเข้ามาอย่างฉับพลันทันใด กว่าที่มันจะทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มันก็สูญเสียกลุ่มแสงตัวอ่อนศาสตรามารไปกว่าครึ่ง!
กรงเล็บพิฆาตมังกรดูคล้ายมีกำลังวังชากว่าเดิม แต่ยังไม่ได้ฟื้นฟูสู่สภาพเดิม ส่วนทหารยันต์ทองคำดำเริ่มหลับเป็นตายอีกครั้ง… …
กลุ่มแสง…แต่ละดวง…. …คือศาสตรามารปฐพีหนึ่งเล่ม… …
เพียงชั่วพริบตาเดียว ศาสตรามารปฐพีลดน้อยลงไปห้าเล่ม… …
ศาสตรามารปฐพีห้าเล่ม!
ทันทีที่ตระหนักถึงความจริงอันเจ็บปวดรวดร้าวข้อนี้ จั่วม่อสมองลั่นอึงอล แทบไม่อาจยืนหยัดมั่น ม๋อเป้ยมากเท่าใดที่ต้องสูญเสียไป? มันคล้ายมองเห็นทะเลม๋อเป้ยสลายวับไปต่อหน้าต่อตา เพลิงโทสะพลุ่งพล่านทะยานฟ้า!
ไม่มีสิ่งใดที่เกอจะเคียดแค้นชิงชังมากกว่าไปกว่าการถูกฉกชิงจิงสือกับม๋อเป้ยอีกแล้ว!
จั่วม่อดวงตาแดงฉานด้วยสายเลือด พลังสภาวะสุดเกรี้ยวกราดระเ