มาทพลาดพลั้ง การกระทำทั้งหมดของมันล้วนสูญเปล่า ศาสตรามารทั้งสิบจะดับสลายไป
ในช่วงคับขันอันตรายเช่นนี้ กระทั่งจั่วม่อที่เชื่อมั่นในตัวเองยังไม่กล้าประมาทเลินเล่อ
เจ้าถั่วงอกจู่ ๆ ได้ยินเสียงของท่านปรมาจารย์อย่างกะทันหัน ต้องสะท้านขึ้นทั้งร่าง เผ่นผึงขึ้นจากพื้น “ศาลาสมบัติหายากจัดเตรียมมาให้แล้วขอรับ!”
จั่วม่อถามยังไม่ทันจะขาดคำ พลันเหลือบไปเห็นวัตถุดิบกองโตสุมซ้อนเป็นภูเขาเลากา รวมถึงวัตถุดิบพิเศษซึ่งมีค่าควรเมืองเหล่านั้นด้วยอดประหลาดใจอยู่บ้างไม่ได้ แต่ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ มันก็ไม่ซักไซ้มากความอีก
ร่างของมันหายวับไป จากนั้นปรากฏขึ้นข้างกองวัตถุดิบ ภายในชั่วกะพริบตาครั้งเดียว ภูเขาวัตถุดิบขนาดย่อมก็หายวับไปกับตา จากนั้นจั่วม่อหายวับไปอีกครั้ง คราครั้งนี้ไม่มีผู้พบเห็นเงาร่างของมันอีก
หลายคนพอพบเห็นการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของจั่วม่อ ต้องหวั่นไหวใจขึ้นมา จากนั้นเหลือบมองผู้คุ้มกันที่ยืนเฝ้าระวังรอบ ๆ บริเวณบ่อน้าศาสตรามาร เห็นไม่มีผู้ใดขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว แล้วหันไปมองเส้นทางออกที่สับสนวุ่นวาย บางคนมีกำลังขวัญเพิ่มพูนขึ้นทันที แทบฉวยโอกาสลงมือ แต่ในไม่ช้าพลันฟื้นฟูสติยั้งคิด
สถานการณ์สับสนอลหม่านค่อย ๆ สงบลงทีละน้อย
การปรากฏตัวของจั่วม่อบรรเทาความหวาดวิตกของเจ้าถั่วงอกแทบหมดสิ้น มันเต็มไปด้วยความครั่นคร้ามยำเกรงต่อท่านปรมาจารย์เซียว สมแล้วที่เป็นปรมาจารย์ ต่อให้ขุนเขาถ
