เจียงอวิ๋นเหอกับองค์ชายเก้าชะงักนิ่งไปทันใด
เล่ยหมิง…ตายแล้ว?
เขาไม่ใช่แค่ศิษย์แท้ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าเท่านั้น แต่ปู่ของเขา เล่ยตง ยังเป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์ซึ่งขณะนี้ก็กำลังรออยู่นอกตำหนักมรดกมังกรเพลิง
ซูเฉิน…บังอาจเกินไปแล้ว!
“ซูเฉิน! เจ้า…เจ้ากล้าฆ่าศิษย์พี่เล่ย? ผู้อาวุโสเล่ยไม่มีทางปล่อยเจ้าไว้แน่! เจ้า น้องสาวของเจ้า แม่ของเจ้า ทั้งตระกูลซูต้องถูกทำลายจนหมดสิ้น!”
เจียงอวิ๋นเหอตัวสั่นงันงก ชี้หน้าซูเฉินพลางตวาดด้วยน้ำเสียงทั้งขู่ทั้งหวาดหวั่น
“ดูแลตัวเองให้รอดก่อนเถอะ!”
ซูเฉินเอ่ยเสียงเรียบ
จากนั้น เขาก็เหินตรงเข้าหาเจียงอวิ๋นเหอด้วยกระบี่ในมือ
ตูมมม!
ปราณแท้ซูเฉินปะทุขึ้นทั่วร่าง เจตจำนงกระบี่แผ่กระจาย ดุจคมกระบี่ที่มองไม่เห็นครอบคลุมลงบนเจียงอวิ๋นเหอ องค์ชายเก้า และผู้ติดตามทั้งหลาย
“หนี! ขอแค่หนีออกไปได้ ผู้อาวุโสเล่ยต้องล้างแค้นให้แน่!”
เจียงอวิ๋นเหอกับองค์ชายเก้าตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้าซีดเผือด ต่างกัดฟันเตรียมทะยานหนีออกจากตำหนักมรดกมังกรเพลิง!
องครักษ์จ้าวยุทธ์ทั้งสองขององค์ชายเก้าเป็นนักรบพลีชีพ พอได้รับสัญญาณจากองค์ชาย พวกเขาก็กระโจนเข้าหาซูเฉินโดยไม่คิดชีวิต
“ฆ่า!”
ซูเฉินคำรามเสียงดั่งฟ้าคำราม
เขาฟาดกระบี่ในมือ กระบี่ชะตาชีวิตเปล่งแสงขึ้นเหนือท้องฟ้า พุ่งทะลวงเข้าสู่ทรวงอกของจ้าวยุทธ์ทั้งสองในพริบตา กระแทกทะลุหัวใจจนตายตกในทันที
แม้แต่กึ่งราชายุทธ์ยังตายด้วยมือเขา
