“เพลิงกลืนสรรพสิ่งอยู่ในร่างเขา…เราต้องแย่งมันกลับมาก่อนที่เขาจะหลอมรวมสำเร็จ! ซูเฉิน…ต้องตาย!”
เล่ยหมิงคิดในใจอย่างอำมหิต ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงสังหารจนแทบจับต้องได้
เขาเชื่อว่าเพลิงกลืนสรรพสิ่งหลอมรวมยากยิ่ง ต่อให้มีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ก็ต้องใช้เวลานานมหาศาล เขาจึงไม่เชื่อว่าซูเฉินจะหลอมรวมมันสำเร็จในระยะเวลาอันสั้น
ทว่า พลังรบอันน่าหวาดหวั่นของซูเฉิน กลับทำให้เขาไม่อาจนิ่งนอนใจได้
ตูมม!
การปะทะอีกครั้ง มิติสะท้านสะเทือน ร่างของซูเฉินกับเล่ยหมิงกระเด็นถอยหลังพร้อมกัน
“ฆ่า!”
เล่ยหมิงคำรามขึ้นอย่างเฉียบพลัน ก่อนจะสะบัดฝ่ามือ ปล่อยลูกกลมสีดำหลายสิบลูกพุ่งเข้าใส่ซูเฉิน
พร้อมกันนั้น กระบี่สีม่วงดำเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือเขา แสงอัสนีแล่นพล่าน กระบี่เปล่งพลังสังหารพวยพุ่ง ฟันลงมาจากกลางฟ้า
“หืม?”
แววตาซูเฉินสาดประกาย เขาสัมผัสได้ถึงพลังปั่นป่วนรุนแรงจากลูกกลมสีดำเหล่านั้น
“นั่นมัน…โอสถระเบิดเพลิงของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า?”
เขาพลันจำได้
โอสถระเบิดเพลิง เป็นสมบัติลับใช้ครั้งเดียวของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ต่อให้เป็นเพียงระดับต่ำ ก็สามารถสังหารจ้าวยุทธ์ได้
แต่เล่ยหมิงกลับปล่อยออกมามากกว่าสิบลูก แถมแต่ละลูกดูเหมือนจะเป็นระดับกลางอีกด้วย! เพียงเท่านี้ก็เห็นได้ชัดว่า เขาหวาดกลัวซูเฉินถึงเพียงใด และตั้งใจจะฆ่าให้ตายไม่ให้รอด
แต่ซูเฉินกลับไม่หลบหลีกแม้แต่น้อย ยังคงทะยานเข้าหาศัตรูจากกลา
