มันรู้สึกว่าจุดมุ่งหมายที่แท้จริงของตาเฒ่าสมควรไม่เรียบง่ายเพียงเท่านั้น แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่อาจค้นพบร่องรอยใดจากใบหน้าของอีกฝ่ายได้เลย
จั่วม่อไม่ล่วงรู้เรื่องราวภายนอก มันรั้งอยู่ภายในบ่อน้าศาสตรามารที่เช่าเอาไว้ จมอยู่กับการหลอมสร้างศาสตรามารนภา
มองดูเศษซากศาสตรามารที่กระจัดกระจายอยู่ภายในบ่อน้า ต้องสั่นศีรษะพลางฝืนยิ้มขื่น “ศาสตร์งานฝีมือศาสตราทบซ้อนนี้ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จทุกครั้ง เช่นนี้เป็นว่าคราวที่แล้วข้าโชคดีอย่างแท้จริง”
แต่ละครั้งที่ล้มเหลว จะหมดเปลืองศาสตรามารด่านเจียงไปสิบชิ้นหลังจากล้มเหลวไปหลายหน จำนวนศาสตรามารด่านเจียงที่จั่วม่อมีไว้ในครอบครองก็ลดน้อยลงอย่างน่าใจหาย ความสูญเปล่านี้ทำให้จั่วม่อในหัวใจมีเลือดหยาดหยด
จั่วม่อเดิมทีเข้าใจว่าตนเชี่ยวชาญศาสตร์งานฝีมือศาสตราทบซ้อนอยู่พอสมควรแล้ว แต่ทุกครั้งที่ทบซ้อนศาสตราเข้าไปหนึ่งชั้น ความยากลำบากจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ รอจนถึงยามที่ศาสตรามารห้าเล่มหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้ว ศาสตรามารจะกลายเป็นไม่มั่นคงอย่างยิ่ง และโอกาสล้มเหลวจะพุ่งทะยานขึ้นทันที กระทั่งปรมาจารย์หลอมสร้างเช่นจั่วม่อยังจนปัญญาจะแก้ไข
ศาสตรามารปฐพีเล่มหนึ่งต้องใช้ศาสตรามารด่านเจียงอย่างน้อยสิบเล่มเป็นวัตถุดิบ ไม่มีน้อยไปกว่านี้
หลังจากสูญเสียศาสตรามารด่านเจียงไปหลายสิบเล่ม จั่วม่อไม่อาจทนรับความเจ็บปวดใจเช่นนี้ได้อีก ควรทราบว่าศาสตรามารด่านเจียงแต่ละเล่มมีร
