บ่อน้าสีดำค่อย ๆ กลายเป็นใสกระจ่าง ใสจนมองเห็นก้นบ่อชัดเจนปราศจากสิ่งเจือปนใด ๆ
เห็นมีดสั้นสีฟ้าเล่มหนึ่งนอนนิ่งอยู่ที่ก้นบ่อ บรรดาอาจารย์ศาสตรามารรอบข้างพากันชะเง้อคอจนยืดยาว หวังว่าจะได้เห็นศาสตรามารที่หลอมสร้างใหม่โดยเร็ว ทุกผู้คนพกพาความสงสัยอยู่เต็มอก วัตถุดิบระดับ
ต่าเมื่ออยู่ในมือของปรมาจารย์ท่านหนึ่ง ที่แท้สามารถรังสรรค์สิ่งใดขึ้นมาได้บ้าง
จั่วม่อกวักมือเบา ๆ มีดสั้นเล่มนั้นพลันลอยขึ้นจากบ่อน้า พุ่งเข้ามาอยู่ในมือของมัน
ถึงยามนี้ผู้คนค่อยพบเห็นด้วยความตื่นตะลึง ที่ปลายมีดเคลือบคลุมด้วยเงาสีเทาอันบางเบาเป็นอย่างยิ่ง บางเบาเสียจนยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า ผู้คนที่ชาญฉลาดอยู่สักหน่อยพลันฉุกคิดถึงคุณลักษณะที่มักถูกมองข้ามได้โดยง่ายของกระดูกไม้ขาว ซึ่งปรมาจารย์เซียวเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ‘เส้นใยไม้!’
รายละเอียดต่าง ๆ ของมีดสั้นถูกจั่วม่อปรับเปลี่ยนอย่างระมัดระวังและสมบูรณ์แบบ ลวดลายแผนผังปิศาจบนพื้นผิวใบมีดทั้งประณีตบรรจงและงามล้า ใบมีดบางเฉียบดุจแผ่นกระดาษ ปกคลุมด้วยแผนผังปิศาจสีฟ้าสวยสด บันดาลให้มันดูเหมือนผลงานศิลปะสักชิ้นมากกว่าจะเป็นอาวุธฆ่าคน
จั่วม่อไม่ได้ใช้แผนผังปิศาจระดับสูง วัตถุดิบชั้นต่าเหล่านี้ไม่อาจทนรับแผนผังปิศาจระดับสูงได้ เหล่าอาจารย์ศาสตรามารในที่นี้แทบทั้งหมดล้วนรู้จักแผนผังปิศาจบนมีดสั้น แต่เพื่อให้ผลลัพธ์ออกมาเลิศพิสดารถึงปานนี้ เกรงว่าปรมาจารย์เซียวต้องใช้ควา