ม่? พ่อบ้านปิศาจวัยกลางคนหยามดูแคลนพฤติการณ์นี้มาก
แต่กระทั่งมันเอง พอได้ยินประโยคถัดไปของเซียวอวิ๋นไห่ยังต้องงงงันวูบ
“ขอบคุณสำหรับความมีน้าใจของศาลาสมบัติหายาก แต่ศาสตรามารเล่มนี้ข้าได้ขายไปยังศาลาสมบัติหายากเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นับเป็นสมบัติของศาลาสมบัติหายากอย่างสมบูรณ์ ข้าจะนำมาแลกเปลี่ยนกับผู้อื่นได้อย่างไรกัน”
จั่วม่อกราดสายตามองรอบด้านด้วยสีหน้าเชื่อมั่นถือดี สุ้มเสียงของมันไม่ดังนัก แต่สะท้านทั่วบริเวณ แต่ละคำเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง
“สามวันให้หลัง ข้าจะเริ่มหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีอีกเล่มหนึ่ง!”
จั่วม่อสีหน้าเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ สุ้มเสียงหนักแน่นมั่นคง
“หากข้ามีโชคดี หลอมสร้างศาสตรามารปฐพีสำเร็จ ข้าจะทิ้งไว้ให้แก่ศาลาสมบัติหายากช่วยจัดการให้ ทุกท่านสามารถนำหญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณมาแลกเปลี่ยนศาสตรามารได้ทุกเมื่อ! เรื่องนี้ต้องรบกวนศาลาสมบัติของท่านแล้ว!”
พ่อบ้านปิศาจวัยกลางคนปากอ้าตาค้าง สีหน้าตะลึงงัน แต่แล้วตั้งสติได้ทันควัน รีบพยักหน้ารับคำ “ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา!”
ทังเฉินสีหน้าดำทะมึน สำหรับระเบิดลูกโตที่เซียวหยุนไห่โยนออกมาอย่างกะทันหันนี้ มันไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจไว้แม้แต่น้อย
แต่แล้วมันก็สงบใจลงทันทีเช่นกัน มุมปากยกยิ้มจาง ๆ เต็มไปด้วยร่องรอยเหยียดหยามดูแคลน
ดังที่คาดไว้ นี่ละหนาความหุนหันพลันแล่นของบุรุษหนุ่มเลือดระอุ!
เพิ่งจะมีความสำเร็จอยู่บ้าง กลับไม่รู้จักประเมินขีดความ
