เมืองปู้โจว ตำหนักทังเหวิน
นี่เป็นงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายปีของปู้โจว ทั้งอึกทึกคึกคักและคลาคล่าไปด้วยผู้คน โฉมสะคราญมากมายเดินกรีดกรายอวดโฉมกลิ่นสุราหอมหวนตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ผู้คนบ้างสนทนาปราศรัย บ้างประสานมือคารวะทักทายอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส
ผู้ที่พอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้างในละแวกเมืองปู้โจวล้วนได้รับเทียบเชิญจากตระกูลทัง เหล่ายอดยุทธ์ลือนามในบริเวณโดยรอบรีบรุดเข้าร่วมงานโดยไม่บ่ายเบี่ยง
นอกเหนือจากอำนาจอิทธิพลของตระกูลทังซึ่งในละแวกนี้ไม่มีผู้เทียบเทียมแล้ว ผู้คนมากมายที่มาร่วมงานยังมาเพื่อบุคคลอีกผู้หนึ่ง นั่นคือปรมาจารย์เซียวอวิ๋นไห่4 สำหรับปรมาจารย์หนุ่มผู้ซึ่งเพิ่งจะประสบความสำเร็จในการหลอมสร้างศาสตรามารปฐพี การที่จะเนื้อหอมถึงเพียงนี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอันใด
จากนั้นพวกมันยังได้ยินว่าปรมาจารย์เซียวอวิ๋นไห่ร้องขอให้จัดงานเลี้ยงครั้งนี้ หลายคนอดไม่ได้ต้องหันมาขบคิดใคร่ครวญสถานการณ์อีกครั้ง
แม้ว่าปรมาจารย์เซียวจะตกอยู่ภายใต้อิทธิพลบีบบังคับของตระกูลทัง แต่หากมีโอกาสพบหน้าสักครั้งสองครั้ง เพาะสร้างความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ยังทำให้หลายคนต้องหวั่นไหวใจขึ้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดายอดยุทธ์ผู้มีฝีมือกล้าแข็ง หากทว่าขาดศาสตรามารคู่ใจ พวกมันไม่ต่างจากแมลงวันที่กระสากลิ่นเนื้อสด รีบแห่แหนกันมาอย่างพร้อมหน้า
ฟงซิ่นจื่อใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นดุจแสงตะวัน มันปฏิเสธการทอดสะพาน
