ของดรุณีโฉมสะคราญเผ่าปิศาจนับไม่ถ้วน เพียงถือสุราจอกหนึ่ง รั้งอยู่ข้างกายจีลี่อวี่
“เจ้าผิดพลาดแล้ว” สุ้มเสียงหวานเสนาะของจีลี่อวี่ติดจะเย้ยหยันอยู่บ้าง “มันเป็นปรมาจารย์หลอมสร้างศาสตรามารคนใหม่”
4 เซียว – คำนี้แปลว่าเงียบเหงา หมดอาลัยตายอยาก เป็นการเล่นเสียงกับเซี่ยวของเซี่ยวม่อเกอและเสี่ยวของเสี่ยวม่อเกอ อวิ๋นไห่แปลว่าทะเลเมฆ มีที่มาจากชื่ออาณาจักรทะเลเมฆ
ฟงซิ่นจื่อยักไหล่ “อาจบางทีเซี่ยวม่อเกอก็ล่วงรู้วิชาหลอมสร้างศาสตรามารกระมัง”
ปากแม้เอ่ยล้อเลียนอย่างไม่อินังขังขอบ แต่ในใจมันเองยังไม่เชื่อวาจาผีสางเหล่านี้ เซี่ยวม่อเกอเป็นยอดอัจฉริยะผู้หนึ่ง ความจริงข้อนี้กระทั่งฟงซิ่นจื่อผู้ถูกผู้อื่นเรียกขานว่าอัจฉริยะมาโดยตลอดยังต้องยอมรับนับถือในพรสวรรค์อันน่าอัศจรรย์ของอีกฝ่าย หากทว่า แม้แต่ยอดอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สูงสุดยังไม่อาจแตกฉานในทุกด้าน อย่าว่าแต่ศาสตร์แห่งการหลอมสร้างศาสตรามารยังลึกซึ้งคลุมเครือ คิดประสบความสำเร็จในศาสตร์วิชาด้านนี้ นอกจากมีพรสวรรค์แล้ว จำต้องสั่งสมฝีมือและประสบการณ์อย่างยาวนาน ประสบการณ์ในอดีตจะช่วยหนุนเสริมพรสวรรค์ ซึ่งล้วนแล้วแต่ขึ้นอยู่กับระยะเวลาทั้งสิ้น ไม่ใช่สิ่งที่จะบรรลุถึงได้ด้วยพรสวรรค์เพียงอย่างเดียว
“จะว่าไปแล้ว เจ้าไม่คิดว่านี่มันแปลกประหลาดบ้างหรือไร?ปรมาจารย์ศาสตรามารซึ่งสามารถหลอมสร้างศาสตรามารปฐพี อย่างน้อยที่สุดก็สมควรมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักก
