่าง พลังอันน่าแตกตื่นสะท้านใจสายหนึ่งทะลวงผ่านประกายแสงสีเขียวบนฝ่ามือของมันเข้ามาอย่างลี้ลับ
ก่อนที่มันจะทันได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ม่านสายตาพลันพร่าเลือนวูบร่างฟาดลงบนฟื้นเสียงดังสนั่น!
ชั่วพริบตานั้น ความเจ็บปวดมหาศาลที่จู่โจมเข้ามาอย่างฉับพลันทันใด ทำเอามันแทบสติดับวูบ
ไม่ทราบผ่านไปนานเท่าใด มันค่อยฟื้นตื่นจากความงุนงง รู้สึกกระดูกทั่วร่างแทบหลุดเป็นชิ้น ๆ ไม่มีเรี่ยวแรงกระทั่งจะลุกขึ้นยืน
ฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ปลิดชีวิตมัน!
นี่ทำให้มันขวัญวิญญาณกระเจิดกระเจิง เต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ การโจมตีของอีกฝ่ายร้ายกาจยิ่ง ทั้งยังลี้ลับสุดจะหยั่งคะเน มัน
ไม่อาจต้านรับแม้แต่กระบวนท่าเดียว ก่อนที่จะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้แข็งขืน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ มันต้องหน้าแดงก่าขึ้นมา มันมักทระนงถือดีในพลังฝีมือของตนมาโดยตลอด นึกไม่ถึงว่าจะมีวันที่พ่ายแพ้อย่างน่าอนาถถึงเพียงนี้… …
คนลึกลับตะเกียกตะกายขึ้นจากหลุม การโจมตีเมื่อครู่ถึงกับกระแทกมันจมลึกลงไปในพื้นหิน
หากมิใช่ว่าสังขารปิศาจของมันกล้าแข็งพอ เกรงว่าเมื่อครู่คงต้องดับดิ้นคาที่ไปแล้ว
เขิงเหลียนเอ๋อร์มองดูคนผู้นั้นอย่างสนอกสนใจ นางที่หยุดมือ ก็เนื่องเพราะอากุ่ยพอโจมตีหนึ่งฝ่ามือแล้วกลับล่าถอย ไม่ลงมือสืบต่อ นี่ทำให้นางประหลาดใจไม่น้อย อย่าได้เห็นว่าอากุ่ยปกติแข็งทื่อเหมือนหุ่นไม้ แต่ยามเมื่อนางฆ่าคนไม่เคยมือไม้อ่อนมาก่อน
ยากนักที่จะเห็นนาง
