ลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนักมันหัวใจกระตุกวูบ ร่างหายวับไปในบัดดล!
ชั่วพริบตาถัดมา ฟงซิ่นจื่อปรากฎร่างขึ้นบนท้องฟ้า มันเห็นเสาลำแสงสีโลหิตต้นมหึมาแทงทะลวงท้องนภาอย่างโอ่อ่าอาจหาญ ต้องสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ สายตาถึงกับเลื่อนลอยไปชั่ววูบหนึ่ง
ศาสตรามารปฐพี!
ถ้อยคำเหล่านี้วาบผ่านในใจมันดุจสายฟ้าฟาด
ฟงซิ่นจื่อถือเป็นหนึ่งในยอดอัจฉริยะที่มีความสำเร็จสูงสุดในหมู่อสูรรุ่นเดียวกันทั้งหมด มันได้รับการอบรมบ่อเพาะจากตำหนักศาสตร์อสูรอันเที่ยงแท้และเลิศล้า ภูมิปัญญาความรู้ของมันไม่ใช่สิ่งที่อสูรรุ่นราวคราวเดียวกันจะสามารถเปรียบเทียบได้ เพียงพบเห็นกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวนี้ชั่ววูบเดียว ก็สามารถตัดสินได้โดยไม่ลังเลใจว่าสิ่งนั้นคืออะไร!
มีเพียงศาสตรามารปฐพี จึงจะถือครองรัศมีกลิ่นอายอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงถึงเพียงนี้ได้!
มันเคยได้ยินว่าเซี่ยวม่อเกอถือครองศาสตรามารนภาเล่มหนึ่ง นั่นคือกรงเล็บพิฆาตมังกรอันกระเดื่องดัง ทว่านั่นก็เป็นเพียงคำร่าลือ มันยังไม่เคยได้พบเห็นกับตาตนเองมาก่อน แต่หากเป็นกลิ่นอายสภาวะแห่งศาสตรามารปฐพี มันกลับเคยผ่านพบมาบ้าง กลิ่นอายสภาวะอันไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนของศาสตรามารปฐพีอัดแน่นอยู่ในบรรยากาศ คล้ายกดทับโลกหล้าจนแทบไม่อาจหายใจ
ศาสตรามารปฐพี เป็นศาสตรามารปฐพีจริง ๆ!
หรือว่ามีคนหลอมสร้างศาสตรามารชั้นปฐพีขึ้นมา?
ฟงซิ่นจื่อเหม่อมองเสาลำแสงสีเลือดซึ่งคล้ายเชื่อมฟ้าดินเข้าด้วยกันด้
