ยู่ชั่วขณะ ค่อยกล่าวอย่างใจเย็น “ฟังว่าร้านของเจ้ามีกระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์ใช่หรือไม่?”
บุรุษวัยกลางคนแย้มยิ้มน้อย ๆ “มิผิด ร้านรวงเล็ก ๆ ของเราโชคดีมีกระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์อันครบถ้วนสมบูรณ์อยู่ชุดหนึ่ง”
“กระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์ชุดสมบูรณ์?” เขิงเหลียนเอ๋อร์ไม่อาจรักษาท่วงท่าใจเย็นอีกต่อไป ทั้งยังไม่ปกปิดสีหน้าลิงโลดยินดี กระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว กระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์ชุดสมบูรณ์ยังเสาะหาได้ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่า
ปิศาจวัยกลางคนแย้มยิ้มจาง ๆ แล้วกล่าวต่อไปว่า “มิผิด กระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์ชุดนี้มิเพียงครบถ้วนสมบูรณ์ ทั้งยังไร้ตำหนิ กล่าวตามความสัตย์นับตั้งแต่ก่อตั้งร้านศาลาสมบัติหายากขึ้นมา พวกเราก็เพิ่งจะเคยพบพานกระดูกงูสันเขาพิสุทธิ์ที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้เป็นครั้งแรก”
“ว่าราคามาเถอะ” เสี่ยวม่อเกอกล่าวอย่างอาจหาญ
“เพียงแลกเปลี่ยนเท่านั้น” บุรุษวัยกลางคนยกถ้วยชาขึ้นจิบคราหนึ่งก่อนกล่าวสืบต่อ “แลกเปลี่ยนกับของวิเศษในระดับเดียวกัน หากเป็นศาสตรามาร ก็จะต้องเป็นศาสตรามารปฐพี”
ศาสตรามารปฐพี!
จั่วม่อถึงกับตะลึงลานไปวูบหนึ่ง ศาสตรามารปฐพีเพียงต่าชั้นกว่าศาสตรามารนภาขั้นหนึ่ง ทั่วทั้งแดนปิศาจ มีศาสตรามารปฐพีเพียงหนึ่งร้อยแปดเล่มเท่านั้น กระบี่ลิ้นปลาหลีเขียวของเขิงเหลียนเอ๋อร์และเหรียญวิเศษใจอำมหิตแต่เดิม ล้วนเป็นหนึ่งในศาสตรามารปฐพีทั้งร้อยแปด
จั่วม่อได้หลอมสร้างเหรียญวิเศษใจอ
