ล่มหนึ่งในนั้นเพียงแต่ต้องจ่ายม๋อเป้ยตามราคาที่เหมาะสม มันจะลอยลงมาอยู่ในมือของท่านทันที”
จั่วม่อเชี่ยวชาญศาสตร์วิชาด้านแผนผังปิศาจ หลังจากยืนมองสำรวจตรวจตราฟากฟ้าสรรพศาสตราอยู่ชั่วครู่ ก็พอจะมีความเข้าใจคร่าวๆเกี่ยวกับกลไกการทำงาน มันแย้มยิ้มเล็กน้อยแล้วคลายมือ ศาสตรามารที่อยู่ในมือของมันกลับกลายเป็นลำแสงสายหนึ่ง พุ่งกลับขึ้นไปสู่ฟากฟ้าสรรพศาสตราเบื้องบนศีรษะของพวกมัน
มันย่อมไม่มีความสนใจในศาสตรามารเหล่านี้
ไม่นานนัก บุรุษชราก็นำพาอาคันตุกะทั้งสามไปยังห้องดื่มชาอันเลิศหรูแห่งหนึ่ง ภายในห้องดื่มชาเห็นบุรุษวัยกลางคนหน้าขาวไร้หนวดเคราผู้หนึ่งนั่งดื่มชาอย่างเฉื่อยชา
บุรุษวัยกลางคนพอเห็นคนทั้งสาม พลันเผยอยิ้มอย่างมีไมตรี มันผายมือพลางกล่าว “ท่านทั้งสามเชิญนั่ง”
จากนั้นมันรินน้าชาลงในถ้วย ยื่นส่งให้คนทั้งสามอย่างเปี่ยมมารยาทกลิ่นหอมจรุงใจอบอวลไปทั่วห้อง ชายชราที่นำทางมีสีหน้าลุ่มหลงมึนเมา
บุรุษวัยกลางคนพอเหลือบไปเห็น ต้องยิ้มน้อย ๆ ออกมา แล้วรินน้าชาส่งให้แก่ชายชราถ้วยหนึ่ง
บุรุษชราปิติยินดียิ่ง รับถ้วยชาอย่างระมัดระวัง พลางรีบกล่าวว่า“ขอบคุณท่านพ่อบ้านใหญ่!”
เขิงเหลียนเอ๋อร์พลันกล่าวว่า “ชาหน่อศิลาอันประเสริฐ!”
บุรุษกลางคนเผยสีหน้าทั้งประหลาดใจทั้งปลาบปลื้มยินดี “นึกไม่ถึงว่าคุณหนูท่านนี้จะเป็นผู้งมงายชาเช่นเดียวกันกับข้า! เสียคารวะแล้ว!”
เขิงเหลียนเอ๋อร์ยกถ้วยชาขึ้นจิบ หลังจากละเลียดอ
