อหาได้ด้วยม๋อเป้ย
ความเชื่อมั่นของจั่วม่อขึ้นอยู่กับศาสตรามารเหล่านี้เอง
ก่อนมหาสงครามพันปี วิธีการหลอมสร้างศาสตรามารมีอยู่มากมายหลายวิธี แต่บัดนี้สูญหายไปแทบหมดสิ้นแล้ว ตามคำของเว่ย สิ่งนี้เรียกว่า‘งานฝีมือ’ เว่ยมีประสบการณ์โชกโชน รอบรู้เจนจัดทางด้านนี้อย่างไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน มันสามารถสืบย้อนกรรมวิธีหลอมสร้างศาสตรามารกลับไปได้ถึงยุคบรรพกาลเลยทีเดียว
นับตั้งแต่จั่วม่อสัตย์สาบานต่อป้ายศิลาสุสาน ท่าทีของเว่ยก็ดีขึ้นมากจนน่าหวั่นใจ ถึงกับแปรเปลี่ยนจากสภาพซังกะตายก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง หลังจากเพลิดเพลินไปกับการดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถันอยู่สองสามวัน จั่วม่อได้ค้นพบอย่างรวดเร็วว่าฝันร้ายได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
เว่ย…ที่แท้เป็นคนช่างจ้อถึงเพียงนี้!
สวรรค์! หลังจากรู้จักมักคุ้นกับเจ้าผู้นี้มาเป็นเวลานาน จั่วม่อเพิ่งจะค้นพบว่าเว่ยเป็นคนช่างจ้อก็คราวนี้เอง กระทั่งผูเยาผู้ที่ภูตเทพต้องครั่นคร้าม เมื่อเผชิญกับการพูดพล่ามไม่มีที่สิ้นสุดของเว่ยยังต้องถอยกรูดเป็นพัลวัน
จั่วม่อในที่สุดค่อยเข้าใจ อันใดเรียกว่าถูกภูตผีตามหลอกหลอน
“อาจั่ว เจ้าคิดใช้เคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อนเช่นนั้นรึ? ความคิดนี้ไม่เลว แต่มีรายละเอียดหลายแห่งที่ข้าไม่ค่อยแน่ใจนัก มันยาวนานเกินไปเจ้าอาจต้องลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง โอ้ ข้าเพิ่งนึกขึ้นได้ ข้ายังไม่เคยเล่าประวัติของเคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อนให้เจ้าฟังเลยใช่หรือไม่ ไอ๊หย่าหย่
