า ข้าถึงกับหลงลืมเรื่องสำคัญเช่นนี้ไปเสียได้ ชราแล้ว ชราแล้ว ความจำของข้าเริ่มหลง ๆ ลืม ๆ แล้ว โอ้โอ้โอ้ กล่าวถึงเคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อน นี่ต้องเริ่มกล่าวจากเมื่อสามหมื่นห้าพันปีที่แล้ว ครั้งนั้น… …”
จั่วม่อรู้สึกราวกับมีแมลงวันฝูงหนึ่งบินหึ่ง ๆ อยู่รอบกาย
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
“หยุด!” จั่วม่อตะโกนใส่เว่ย
เว่ยหุบปากฉับ ดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าไม่รู้เรื่องรู้ราว
จั่วม่อนวดขมับอย่างเหนื่อยใจ มันทราบว่านับตั้งแต่ที่มันเปล่งคำสาบานต่อป้ายศิลาสุสาน ระหว่างมันกับเว่ยก็เชื่อมโยงด้วยสายสัมพันธ์ชนิดหนึ่ง นิสัยใจคอที่ซุกซ่อนอยู่ของเว่ยล้วนเผยออกมาหมดสิ้น
เมื่อสงบใจลง จั่วม่อเริ่มครุ่นคิด
มันตั้งใจจะใช้เคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อนจริงตามที่เว่ยกล่าว นี่เป็นหนทางที่ดีที่สุดในเวลานี้ เคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อนคือการนำศาสตรามารหลายชิ้นมาหลอมสร้างทบซ้อนเข้าด้วยกัน เพื่อสร้างเป็นศาสตรามารเล่มเดียว กรรมวิธีหลอมสร้างศาสตราทบซ้อนที่หายสาบสูญไปหลังจากมหาสงครามพันปี จั่วม่อเรียนรู้มาจากเว่ยเรียบร้อยแล้ว
บรรดาศาสตรามารที่อยู่ในมือของมันล้วนแล้วแต่มีคุณภาพดีเลิศหากมันใช้เคล็ดงานฝีมือศาสตราทบซ้อน หากโชคดีอาจสามารถหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีสำเร็จ
อย่างไรก็ตาม เว่ยแม้เคยหลอมสร้างศาสตรามารหลายชิ้น แต่มันไม่ใช่ช่างหลอมสร้างศาสตรามารที่มีฝีมือ มีหลายสิ่งหลายสิ่งที่จั่วม่อจำต้องค้นคว้าด้วยตัวเอง
เคราะห์ดีที่ในเมืองปู้โจวมี
