ทั่ว ดูน่าขนลุกขนพองอยู่บ้าง
ก้อนหินนี้… …น่าสนใจจริง ๆ!
มันสัมผัสได้ถึงกระแสพลังเทพจากก้อนหินที่ว่า เป็นคลื่นพลังเทพที่อ่อนจางยิ่ง หากมิใช่ว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้พลังเทพของจั่วม่อกลายเป็นหมดจดและทรงอานุภาพกว่าเดิม บางทีมันอาจตรวจจับคลื่นพลังเทพจาง ๆ สายนี้ไม่พบ
นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อพบเห็นบางสิ่งที่แฝงเร้นไว้ด้วยพลังเทพตามธรรมชาติ หรือว่าเจ้าสิ่งนี้จะเก็บกักพลังเทพไว้เหมือนเช่นจิงสือที่เก็บกักพลังปราณธรรมชาติเอาไว้?
ในเวลานี้เอง เห็นนักบู๊องครักษ์ผู้หนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าดำทะมึน“สหาย เพื่อก้อนหินโง่ ๆ นี่ พวกเราจะให้เจ้ามากถึงสองหมื่นม๋อเป้ย! เจ้าควรสำนึกตัวบ้าง หากทำให้นายน้อยของเรามีโทสะ เจ้าอาจไม่ได้รับม๋อเป้ยแม้แต่ชิ้นเดียว!”
เด็กหนุ่มเจ้าของก้อนหินหน้าแดงก่า “ข้าแค่บอกว่าข้าจะขอแลกเปลี่ยน ไม่ได้ขาย ข้าเพียงแลกกับศาสตรามารเท่านั้น! ศาสตรามารด่านถงหลิ่ง!”
“ศาสตรามารด่านถงหลิ่ง? ฮ่า เจ้าเพ้อฝันอันใด! ต่อหน้าเหยียยังกล้ากล่าวเพ้อเจ้อเรียกราคาเกินจริง ใช่รำคาญในการมีชีวิตแล้วหรือไม่… …”นายน้อยผู้นั้นแค่นเสียงอย่างเย็นชา
ในเวลานี้เอง สุ้มเสียงหนึ่งกล่าวขัดขึ้นกลางคัน “ข้าจะแลกเปลี่ยนกับเจ้าเอง”
ทุกผู้คนเงียบกริบลงในบัดดล
เด็กหนุ่มที่เร่ขายก้อนหินไม่ได้มีทีท่าตื่นเต้นยินดีนัก กลับมองอย่างกังขา พลางเน้นย้าว่า “ศาสตรามารด่านถงหลิ่ง ข้าต้องการเพียงศาสตรามารด่านถงหลิ่งเท่านั้น!”
คนผู้นี้สวม
