ุคบรรพกาลอยู่ในอดีตที่ห่างไกลเกินไป บันทึกที่เหลือรอดมาจากยุคสมัยนั้นมีเพียงน้อยนิดมิหนำซ้าส่วนใหญ่ยังไม่ได้กล่าวไว้อย่างชี้เฉพาะเจาะจง ควรทราบว่าพลังเทพนั้นแข็งแกร่งกว่าพลังทั้งสาม อากุ่ย จั่วม่อและเขิงเหลียนเอ๋อร์เพิ่งจะอยู่ในด่านมนุษย์ขั้นเริ่มต้นเท่านั้น แต่เมื่อพวกมันผนึกกำลังกัน กลับสามารถสังหารฝ่านซูผู้หนึ่ง ความเหนือล้าของพลังเทพย่อมเป็นที่ประจักษ์ชัด
แต่พลังเทพที่ร้ายกาจถึงเพียงนั้น กลับยังคงสาบสูญไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ส่วนพลังทั้งสามที่ไม่ได้ทรงพลังอำนาจเท่า กลับพัฒนารุดหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง เป็นที่นิยมใช้งานไปทั่วหล้า จวบจนกระทั่งกลับกลายเป็นวิถีหลักไปแทน นี่เป็นเรื่องที่ผู้คนยากจะเข้าใจได้ ไม่ว่าจะเป็นซิวเจ่อ อสูรหรือปิศาจล้วนแสวงหาคำตอบเรื่อยมา
เขิงเหลียนเอ๋อร์พอฟังว่าจั่วม่ออาจค้นพบสาเหตุดังกล่าวแล้ว ย่อมรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างสุดจะสะกดกลั้นเอาไว้ได้
“ศรัทธา” จั่วม่อตอบเสียงราบเรียบ ขณะที่เวทวิชาในมือไม่ได้ยุ่งเหยิงแม้แต่น้อย
“ศรัทธา… …” เขิงเหลียนเอ๋อร์งงงันวูบ
“นักรบแห่งชนเผ่าโบราณนั้นมีอัตลักษณ์อีกประการหนึ่ง นั่นคือพวกมันเป็นสัญลักษณ์ของชนเผ่าของตน พวกมันเป็นตัวแทนของศรัทธาความเชื่อ ดุจดั่งเทพเทวาในชนเผ่าของพวกมัน เป็นตัวตนที่ชนเผ่าเซ่นสรวงบูชา นั่นคือเหตุผลที่ไฉนชนเผ่าโบราณล้วนมีวิหารเทพ และปัจจุบันนี้พวกเราไม่ว่าจะเป็นซิวเจ่อ อสูรหรือปิศาจ ล้วนไม่มีสัญลักษณ์ศึ
