จ แต่การรับมือยอดยุทธ์ถึงสี่คนพร้อมกันก็ทำให้นางชะงักไว้ชั่วขณะ
ครืน!!
เล่ยหมิงซัดหมัดลงมาอีกครั้ง รอยกำปั้นทอแสงเจิดจ้า ปรากฏภาพเงาของตะวันหกลูกราวกับจะบดขยี้ซูเฉิน!
“ซูเฉิน!!!”
จวินจื่อหลิงร้องเสียงหลง ดวงตาแดงก่ำ
“ตายซะ!”
ดวงตาเล่ยหมิงเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง หมัดมหาศาลถาโถมใส่
แต่ในวินาทีนั้นเอง ซูเฉินลืมตาขึ้น!
ตูม!!
พลังปราณอันน่าสะพรึงพลันปะทุออกมาจากร่าง ราวสัตว์ร้ายโบราณที่ฟื้นตื่น เจตจำนงน่ากลัวทำให้เล่ยหมิงสะท้านไปทั้งตัว!
“ไสหัวไป!”
ซูเฉินเปล่งเสียงดั่งอัสนีบาต จ้องเล่ยหมิงด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะซัดหมัดสวนกลับไป!
