กงซุนชามองดูกองทหารที่ตั้งทัพอยู่ในระยะไกล ยังคงแย้มยิ้มเป็นปกติ เหล่าแม่ทัพนายกองข้างกายมันจ้องมองฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่เป็นมิตร บนใบหน้าแฝงกลิ่นอายฆ่าฟัน
เจียงเจ๋อ!
นามนี้เลื่องลือระบือไกลไปทั่วหล้า หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ยามนี้คงรู้สึกตึงเครียดกดดันราวกับเผชิญศัตรูอันร้ายกาจ แต่กงซุนชาไม่ได้รู้สึกรู้สาอันใดมากนัก เรื่องราวประการเดียวที่กงซุนชาพอจะนึกเชื่อมโยงไปยังเจียงเจ๋อได้ ก็คือกองพันฟ่งเยวี่ย กองทัพหนึ่งของวัดเสวียนคงที่กลายเป็นผีเฝ้าสนามรบภายใต้เงื้อมมือของมันเอง
ในความเห็นของมัน วัดเสวียนคงเป็นศัตรูของพวกมันมาตั้งแต่แรกเผชิญหน้ากับฟ่งเยวี่ยหรือเผชิญหน้ากับเจียงเจ๋อ มีความแตกต่างกันไม่มากนัก ไม่ว่าจะอย่างไรพวกมันล้วนเป็นผู้ที่กงซุนชาต้องโค่นลง แม้ว่ามันทราบดีว่าศัตรูคราวนี้ยากจะโค่นลงได้โดยง่าย มันก็หาได้ตึงเครียดกังวลแต่อย่างใด
เส้นทางการไต่เต้าขึ้นสู่ยอดแม่ทัพบัญชาการศึกของมันแตกต่างจากศิษย์สำนักใหญ่เหล่านี้ เนื่องเพราะมันชุ่มโชกไปด้วยเลือด ผ่านการเข่นฆ่าอย่างโหดร้ายทารุณ!
แม่นางน้อยผู้เข่นฆ่าเปิดทางออกมาจากกองซากศพ ภายใต้รูปโฉมงดงามที่เต็มไปด้วยความประหม่าอาย ซุกซ่อนจิตใจอันกร้าวกระด้างดุจเหล็กกล้าเอาไว้
ยามนี้มันมีเพียงความตื่นเต้นฮึกเหิม
ความตื่นเต้นเร้าใจจากการได้พบพานคู่มือผู้ทัดเทียม แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ในการศึกครั้งนี้ คู่ต่อสู้ของมันจะสร้างความประหลาดใจอันใดให้แก
