เทพวิชา!
ถ้อยคำเก่าแก่โบราณซึ่งผู้คนแทบจะลืมเลือนไปแล้วนี้ จู่ ๆ ก็แล่นวาบเข้ามาในใจของไต้เทา ใบหน้าของมันกลายเป็นขาวเผือดทันที
อีกาดำดวงตาสีแดงเข้มสาดประกายน่าขนพองสยองเกล้า พวกมันคล้ายทอดตามองโลกหล้าที่ต่าเตี้ยกว่าพวกมันจากเบื้องสูงเหนือชั้นฟ้า สีหน้าเฉยเมยเย็นชา ปราศจากอารมณ์ความรู้สึก ประหนึ่งว่าสิ่งที่พวกมันมองดูเป็นเพียงมดปลวกก็มิปาน
ชั่วพริบตาที่สบตากับเหล่าอีกาดำ ไต้เทาสมองขาวว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง
พลังสภาวะที่เต็มไปด้วยความกว้างใหญ่ไพศาล เย็นยะเยือกและรกร้างว่างเปล่าถาโถมเข้าหามัน ถึงกับกลืนกินสติสัมปชัญญะของมันไปชั่วขณะจิต
จั่วม่อสีหน้าจรดจดจ่อ ดวงตาปราศจากอารมณ์ความรู้สึกอย่างสิ้นเชิง นี่เป็นครั้งแรกที่มันใช้เทพวิชา แทบจะสูบกลืนพลังเทพทั่วร่างของมันไปจนหมดสิ้น
นับตั้งแต่เริ่มแรก มันก็ทราบดีว่าต่อหน้ายอดคนด่านฝ่านซู เขตแดนสวรรค์สิบอีกาไม่อาจเป็นภัยคุกคามพวกมันได้มากนัก
มันได้แต่ต้องพึ่งพาเทพวิชาที่ไม่เคยฝึกปรือสำเร็จมาก่อน
เทพวิชาที่สาบสูญไปตามสายธารแห่งกาลเวลาทรงพลานุภาพอย่างน่าอัศจรรย์ เมื่อเทียบกับเคล็ดวิชาอันละเอียดซับซ้อนของสามวิถีบำเพ็ญเพียรหลักแห่งยุคปัจจุบัน เทพวิชาอาจเรียกได้ว่าเรียบง่ายนัก เพียงแต่คำว่าเรียบง่ายนี้ เพียงใช้สำหรับจั่วม่อผู้เพิ่งจะก้าวล่วงเข้าสู่ธรณีประตูแห่งพลังเทพอย่างแท้จริงแล้วเท่านั้น ควรทราบว่าก่อนหน้าที่มันจะเข้าใจเคล็ดความบนหลักศิลาทักษะปิ
