ลุจุดมุ่งหมายของเราไปพร้อมกัน นี่ไยมิใช่ประเสริฐกว่าหรือ?”
“เจ้าเมื่อมีความคิดอ่านถึงเพียงนี้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว” หาวไสว้ทอดตามองบุตรชาย จากนั้นกล่าว “อย่างไรก็ตาม เจ้าต้องหัดมองไปข้างหน้าให้ยาวไกลกว่านี้ เจ้าคิดว่าผู้ใดเป็นภัยคุกคามต่อพวกเรามากกว่ากัน เซี่ยวม่อเกอหรือวัดเสวียนคง?”
“ย่อมต้องเป็นวัดเสวียนคง!” บุรุษวัยกลางคนขบคิดเล็กน้อย ก่อนจะตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ “พวกมันแม้ในทางลับจะเป็นพันธมิตรของเรา แต่พวกมันยังมีพลังอำนาจที่จะช่วงชิงแผ่นดินเช่นกัน เป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวงสำหรับเรายิ่งกว่าเซี่ยวม่อเกอ”
“มิผิด” หาวไสว้แย้มยิ้มเย็นเยียบ “แม้ยามนี้วัดเสวียนคงมีไมตรีอันดีกับพวกเรา แต่ต่อไปย่อมต้องสัประยุทธ์กันแน่ ส่วนเซี่ยวม่อเกอแม้มีศักยภาพยิ่งใหญ่ แต่รากฐานของมันยังคงอ่อนแอเกินไป ในห้วงกลียุคเช่นนี้ ยากจะลงหลักปักฐานได้มั่น”บุรุษวัยกลางคนมีสีหน้าครุ่นคิด
หาวไสว้กล่าวสืบต่อ “อย่างไรก็ตาม เซี่ยวม่อเกอแม้ไม่มีรากฐานแข็งแกร่งหนุนเสริม แต่ภายใต้ร่มธงของมันยังมีขุนทหารอันเข้มแข็งกลุ่มหนึ่ง ในการศึกระหว่างเซี่ยวม่อเกอกับวัดเสวียนคง ชัยชนะย่อมต้องตกเป็นของวัดเสวียนคง แต่มีโอกาสสูงมากที่เซี่ยวม่อเกอจะทำร้ายวัดเสวียนคงอย่างรุนแรง ทางที่ดีเซี่ยวม่อเกอก่อนตาย ให้จู่โจมตอบโต้วัดเสวียนคงจนประสบความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงเช่นกัน นั่นจึงเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับพวกเรา”บุรุษวัยกลางคนค่อยมีสีหน้าเข้าใ
