บาปเคราะห์แห่งวัดเสวียนคง!”
“กองพันบาปเคราะห์!” หลี่เซียนเอ๋อร์เหม่อมองอย่างโง่งม แน่นอน ว่านางย่อมรู้จักกองพันบาปเคราะห์ สี่มหาสำนักมีการคบค้าสมาคมกัน แต่ ละฝ่ายล้วนรู้จักกันและกันเป็นอย่างดี กองพันบาปเคราะห์มีชื่อเลื่องลือถึงเพียงนั้น นางจะไม่รู้จักได้อย่างไร แต่ว่า.. นางได้แต่กล่าวถามด้วยสุ่มเสียงปานละเมอ “แม่ทัพบัญชาการกองพันบาปเคราะห์ มีใช่ผู้ที่เรียกว่าเปี๋ยหานหรอกหรือ… ”
“มิผิด” เจ้าสำนักเทียนหวนผงกศีรษะ “เจ้าฝึกตนเนิ่นนานเกินไป จึง ยังไม่ล่วงรู้เรื่องนี้ ครั้งแรกที่เปี่ยหานถูกส่งให้นำทัพออกศึก มันก็ฉวย โอกาสนำกองพันบาปเคราะห์ทรยศต่อวัดเสวียนคง”
หลีเซียนเอ๋อร์ตะลึงลานจนปากอ้าตาค้าง เซี่ยวมอใช่เป็น ผู้ชำนาญการในการทำให้ผู้คนทรยศต่อต้นสังกัดของตนหรือไม่? เบี๋ยหาน ทรยศวัดเสวียนคง ขุนพลพยัคฆ์แห่งซีเซวียนเหลียงเตาก็ทรยศต่อซีเซ วียน มิหนำซํ้าศิษย์ที่ทรยศต่อสำนักของพวกมันล้วนแล้วแต่เป็นศิษย์ที่เด่น ล้ำ …
คนผู้นี้ที่แท้มีมนตร์มารอันใดกันแน่?
ทันใดนั้นความสงสัยใคร่รู้ปะทุขึ้นในใจนาง และนับตั้งแต่ก่อตัวขึ้นก็ ไม่อาจลบล้างออกไปได้อีก
มองดูหลานสาวสุดรักที่อ้าปากหวอ สีหน้าตะลึงลานเจ้าสำนักเทียน หวนฝืนยิ้มพลางกล่าวสืบต่อ “ยังไม่จบเพียงเท่านี้ จากนั้นพวกมัน เผชิญหน้ากับอวี่ไสว้ที่นำทัพกององครักษ์หยาดพิรุณหนึ่งหมื่นคนมาด้วย ตัวเอง อวี่ไสว้ต้องการกรงเล็บพิฆาตมังกรที่อยู่ในมือของเซี่ยวม่อเกอ
