จั่วม่อเพ่งมองวงหน้างดงามที่ชวนลุ่มหลงตาย ต้องประหลาดใจอยู่บ้าง
“เจ้าไม่กลัวข้ารึ?” จั่วถามอย่างงุนงงสงสัย ผู้อื่นยามที่มองมัน สายตา มีแต่ความพรั่นกลัวระคนหวาดระแวง ทว่าเสียกงจู่กลับเดินเข้ามาเหมือนเช่นปกติ
เสียกงจู่แย้มยิ้มอย่างหยาดเยิ้ม “ข้าไยต้องกลัวเจ้าด้วยเล่า? หรือว่า เจ้าคิดรับประทานข้าลงไป?”
จั่วม่อถึงกับไร้วาจาจะกล่าว
เสียกงจู่กลอกตาตลบหนึ่ง แววตาเป็นประกายคล้ายแฝงความซุกซน อยู่บ้าง “นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าจะรู้จักกับกู่เหลียงเตาด้วย! แต่ก็นับว่าโชคดี ที่เจ้ารู้จักมักคุ้นกับมัน มิเช่นนั้นสถานที่นี้เกรงว่ากระทั่งซากปรักหักพังยังไม่มีหลงเหลือ แต่เจ้าต้องระมัดระวังเอาไว้บ้าง เจ้าในฐานะปิศาจชั้นสูงตน หนึ่ง แต่กลับมีความสัมพันธ์กับซิวเจ่อ นี่เกรงว่าจะไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียง ของเจ้านัก บอกมาเจ้าที่แท้มาจากตระกูลใดกันแน่? อุปกรณ์สวรรค์สิบ อีกาเป็นสายเลือดอันสูงศักดิ์ยิ่ง! หรือว่าเจ้าเป็นผู้สืบเชื้อสายของตระกูล เก่าแก่?”
สุ้มเสียงของนางไม่เบาเลยมิหนำซํ้ายังลอบขยิบตาให้แก่จั่วม่ออย่างซุกซน
หลายคนพอฟังวาจาของเสียกงจู่ค่อยมีสีหน้าคลายใจลงมาก เสียกงจู่กล่าวไม่ผิด ผู้ที่สามารถฝึกปรือสังขารปิศาจอุปกรณ์สวรรค์สิบอีกาสำเร็จไหนเลยจะเป็นซิวเจ่อไปได้?
หากบอกว่าซิวเจอสามารถฝึกปรือวิชาสังขารปิศาจอุปกรณ์สวรรค์ สิบอีกา มิหนำซํ้ายังมีความสำเร็จสูงลํ้าถึงขั้นเขตแดนสวรรค์สิบอีกา ต่อให้ทุบตีพวกมันจนต
