่งในดินแดนแห่งความมืด ห่างไกลจากที่นี่มาก ระหว่างทางมีขุม กำลังนับไม่ถ้วน เกรงว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ใช่เรื่องง่าย!”
จั่วมอพยักหน้า มันก็รู้สึกเช่นนั้น “ข้าทราบ”
กู่เหลียงเตานำบางสิ่งออกมาจากแหวนมิติของมัน ยื่นส่งให้จั่วม่อ พลางกล่าวเป็นเชิงเย้ยหยันตัวเอง “แม้ว่าจะเป็นเพียงการแสร้งกระทำ แต่ ผู้น้องยังคงต้องพิชิตอาณาจักรอีกสักเล็กน้อย เพื่อให้สำนักของข้าพึง พอใจดังนั้นไม่อาจร่วมทางไปเป็นเพื่อนพี่เซียวได้ แผนที่อาณาจักรฉบับนี้ เป็นสิ่งที่ผู้น้องยึดได้จากสินสงคราม มิใช่เป็นของทางสำนัก ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับดินแดนร้อยเถื่อนและอาณาจักรทั้งหมดล้วนถูกบันทึกไว้ในแผนที่อาณาจักรนี้ หวังว่าจะพอเป็นประโยชน์ต่อพี่เซียวได้บ้าง”
จั่วมอสีหน้าแปรเปลี่ยนกลับกลาย เห็นผู้อื่นมีสีหน้าจริงจังจริงใจยิ่งอย่าได้เห็นว่านี่เป็นเพียงของกำนัลเล็กน้อย แท้ที่จริงมีค่าพันตำลึงทองและยิ่งมีคุณค่าต่อจั่วมอในยามนี้!
คนผู้นี้แม้มีความคิดอ่านลึกซึ้ง แต่ปฏิบัติต่อผู้คนอย่างโอ่อ่าผ่าเผย มากน ้าใจ นับเป็นวีรบุรุษที่แท้จริง
จั่วมอสีหน้าเคร่งขรึม รอยยิ้มแจ่มใสบนใบหน้าสลายคลาย มัน ประสานมือคำนับต่อกู่เหลียงเตา “พี่ใหญ่’ ขอบคุณท่านมากแล้ว! นามที่ แท้จริงของข้าเรียกว่าจั่วม่อ เซี่ยวม่อเกอเป็นเพียงชื่อปลอมที่ข้าใช้ท่อง ตระเวนแดนปีศาจ! พี่ใหญ่ ท่านก็เรียกข้าว่าเสี่ยวม่อเถอะ!”
กู่เหลียงเตาหัวร่ออย่างผ่าเผย กล่าวว่า “นามเป็นเพี
