กู่เหลียงเตาทอดตามองกองทัพปิศาจขบวนหนึ่งที่แทบจะถูกกวาด ล้างจนสิ้นซาก อดทอดถอนชมเชยไม่ได้ “กองทัพของพี่กงซุนช่างคมกล้า ไร้คู่เปรียบโดยแท้!”
ขุนพลพยัคฆ์แห่งซีเซวียนผู้นี้ร่างสูงยิ่ง เค้าหน้าหยาบกร้าน ส้มเสียง ห้าวหาญกึกก้องเหมือนเสียงกลองศึก ใบหน้าคร ่าโลกคล้ายผ่านพบคลื่น ลมและความทุกข์ยากนานัปการ ไม่มีสิ่งใดคล้ายศิษย์เอกแห่งสี่มหาสำนัก ที่มีความเป็นอยู่สุขสบายแม้แต่น้อย คำยกย่องชมเชยจากใจจริงของมันเรียกเสียงตอบรับอย่างเห็นพ้องจากเหล่าแม่ทัพนายกองที่รายล้อมรอบกายมัน ทุกผู้คนผงกศีรษะอย่างไม่มีผู้ใดเห็นค้าน แม่ทัพบัญชาการศึกแห่ง ซีเซวียนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของกู่เหลียงเตา พวกมันติดตาม ขุนพลพยัคฆ์ผู้นี้มานานปี ปกติมีดวงตาสูงส่งอยู่เหนือศีรษะ แต่ยามนี้พวก มันมีแต่ความนิยมชมชื่นอย่างไม่ปิดบัง
กองทัพของกงซุนชาคู่ควรได้รับความชื่นชมเช่นนี้
กงซุนชาแย้มยิ้มเอียงอาย กล่าวว่า “พี่กู่ชมเชยเกินไปแล้ว หากมิใช่ ว่าพี่กู้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ พวกเราไม่แน่ว่าจะเดินทางมาถึงที่นี้ได้”
สุ่มเสียงของมันเต็มไปด้วยความจริงใจ
กองทัพของกงซุนชาและกองพันซีเซวียนภายใต้การนำของกู่เหลียง เตาเผชิญพบกันที่อาณาจักรทุ่งโบราณจริงดังคาด ทั้งสองฝ่ายเริ่มเปิดศึกสัประยุทธ์ในทันที ผู้คนไม่ต่อยตีที่ไม่รู้จัก กู่เหลียงเตาพอประมือกับกองทัพ ลึกลับนี้ ต้องตกตะลึงต่อพลังสู้รบอันกล้าแข็งของค่ายจูเซวี่ย มันรีบสั่งการ ใ
