ึกสุริยันและกรงเล็บพิฆาตมังกรล้วนเป็นตัวแทนของพลังอำนาจระดับ สูงส่งสุดยอด ไม่ว่าของวิเศษใดก็เหนือชั้นกว่าระดับความเข้าใจของมัน มากแต่จั่วม่อยังคงเฝ้าจดจำทุกสิ่งทุกอย่างโดยไม่ยอมตัดใจง่าย ๆ
แต่ถึงกระนั้น พลังสภาวะอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงที่ปลดปล่อย ออกมาจากเงาร่างพร่าเลือนยังคงสั่นขวัญสะท้านวิญญาณของมันโดยไม่ รู้ตัว
ทันใดนั้นมันเห็นสัตว์ร้ายมหายักษ์ตระหง่านงบนฟากฟ้า พลัง สภาวะเกรี้ยวกราดสุดเปรียบปานและเงาร่างมหึมาห่อหุ้มร่างเล็กกะจ้อย ร่อยของมันไว้ภายใน แรงกดดันแข็งกร้าวสุดหยั่งถึงกดทับจนมันหายใจไม่ออก
นี่มัน…..
เงามหึมาพลันหลุดพ้นออกจากร่างของจั่วม่อในบัดดล ทะยานริ้วขึ้น สู่ท้องนภา
มังกร! มังกรที่แท้จริง!
เงาร่างเลือนรางกอรปด้วยพลังสภาวะแห่งมังกรเที่ยงแท้ ชั่วขณะที่ มันโผพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า รัศมีกลิ่นอายของราชาแห่งสรรพสัตว์ทั้งมวลม้วน กวาดเป็นระลอกราวกับโยนก้อนหินลงไปในนํ้า
ในที่นี้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ในเวลานี้ทั่วทั้งอาณาจักร สัตว์ร้ายทั้งหมดไม่ว่า น้อยใหญ่ล้วนพากันซุกหัวหดหางแนบติดพื้น ร่างสั่นระริกไม่หยุดยั้ง!
แต่ในใจของจั่วม่อ สิ่งที่ม้วนกวาดออกมาไม่ใช่พลังของมังกร แต่เป็นเจตนาฆ่าฟันอันเย็นเยียบดุร้าย ประหนึ่งมองเห็นกรงเล็บมังกรแหลมคมที่มีโลหิตสีดำหยาดหยดลงมา
เจตนาฆ่าฟันอันบริสุทธิ์นัก!
ชั่วขณะนี้กระทั่งสายใยสามพันอาวรณ์ยังตัดสินใจถอยหนี นอกจาก เส้นใยหยาบหนาที่สุดไม่กี่เส้น เส้นใยอื
