ยเปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งนี้ให้ได้!
“ซูเฉิน ระวังตัวด้วย เปลวเพลิงแท้แห่งฟ้าดินไม่ใช่สิ่งที่เล่น ๆ หากผิดพลาดแม้แต่น้อย เจ้าจะถึงแก่ชีวิต!”
จวินจื่อหลิงกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“ข้ารู้ดี!”
ซูเฉินพยักหน้า ยิ้มบางอย่างไม่หวาดหวั่น
จากนั้น เขาก้าวเข้าสู่ใจกลางลูกแก้ว
ฟุ่บ!
เปลวเพลิงสีทองพลันปะทุขึ้นทันที แผ่ความร้อนแรงล้นฟ้าโอบล้อมร่างเขาเอาไว้
เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งนั้นสั่นไหวพลิ้วไหวอย่างสง่างาม แฝงไว้ด้วยพลังกลืนกินลึกล้ำ ราวกระแสน้ำวนที่ถาโถมเข้าหา
จากนั้นแสงสว่างและเปลวเพลิงปกคลุมทั่วลูกแก้ว ไม่มีใครมองเห็นด้านในได้อีก
“ขอให้ซูเฉินปลอดภัย…”
จวินจื่อหลิงพึมพำเบา ๆ ด้วยดวงตาเปี่ยมความกังวล
“ไม่ต้องห่วงคุณหนูจื่อหลิง! คุณชายเป็นยอดอัจฉริยะ สามารถเข้าใจยันต์สวรรค์ลายเมฆได้ เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งนี้ เขาย่อมทำได้แน่นอน!”
จ้าวซวี่ปลอบใจ แต่น้ำเสียงยังแฝงด้วยความลังเลลึก ๆ
เพราะเขาได้ให้คำปฏิญาณฟงสุ่ยกับซูเฉิน หากซูเฉินตาย เขาย่อมถูกคำสาปย้อนกลับ
เขาทำได้เพียงหวังว่า ซูเฉินจะรอด!
อีกด้านหนึ่ง หลินชิงชิงได้เข้าสู่แอ่งโลหิตแล้ว
โฮ่กกก!
โฮ่กกก!
โฮ่กกก!
เสียงคำรามของมังกรโบราณดังกึกก้องไปทั่วตำหนักโบราณ
ในแอ่งโลหิต มังกรโลหิตขนาดยักษ์พลันพุ่งขึ้นโอบล้อมร่างนาง
อักขระโลหิตลอยวน เปลี่ยนรูปตลอดเวลา กลายเป็นพลังโลหิตบริสุทธิ์หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของหลินชิงชิง
พลังลมปราณของหลินชิงชิงค่อย ๆ แข็ง
