รียกได้ว่ากำยำล ่าสัน แต่ยังเห็นมัดกล้ามเนื้อเป็นส่วนสัดชัดเจน ยามนี้ร่างกายมันถึงกับผอมบางลงไปมาก มีเพียงตัวจั่วมอเองที่ทราบว่าสังขารร่างกายของมันในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่าตัว!
สังขารร่างกายของมันถูกขัดเกลาอีกครั้ง เลือดเนื้อที่อ่อนแอถูกพลัง เย็นอำมหิตของกรงเล็บพิฆาตมังกรกำจัดไปสิ้นกระดูกแต่ละชิ้น เส้นเอ็น แต่ละเส้น กล้ามเนื้อทุกมัด ล้วนแล้วแต่แข็งแกร่งกว่ากาลก่อนไม่รู้ว่ากี่เท่าต่อกี่เท่า การกลั่นเกลาครั้งนี้ยังเพียบพร้อมสมบูรณ์ยิ่งกว่าเมื่อครั้งหมู่ดาวประทานพรเสียอีก!
หากสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในเวลาอื่น จั่วมอจะหัวร่อจนปากฉีกถึงใบหู แต่ ยามนี้มันไหนเลยจะยังรู้สึกยินดีปรีดาได้
มันกำลังสงสัยว่าเมื่อการกลั่นเกลาแล้วเสร็จสมบูรณ์ จะเป็นเวลาที่ การปะทะครั้งสุดท้ายระหว่างสองขุมพลังอุบัติขึ้น!
การคาดเดาของจั่วม่อครั้งนี้ถูกต้องตรงเผงอย่างไม่น่าให้อภัย
สายลมโบกสะบัด ละอองฝนพร่างพราวโปรยปราย
ม่านพิรุณดูคล้ายไม่มีที่สิ้นสุด ครอบคลุมแผ่นดินแผ่นฟ้านับพันลี้ สายฝนเล็กละเอียดสุกปลั่งโปร่งใส ประกอบด้วยกลิ่นอายของฤดูใบผลิอันนุ่มละมุน ไม่มีร่องรอยของความเยือกเย็นเหน็บหนาว กลับบันดาลให้รู้สึกอบอุ่นสบายอย่างบอกไม่ถูก
ภายใต้ม่านพิรุณ ผู้ที่พลังฝึกปรืออ่อนด้อยมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มมึนเมา พวกมันคลายมือปล่อยศาสตรามารร่วงหล่นลงบนพื้นโดยไม่รู้ตัว เสียงอาวุธตกกระทบพื้นผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับเสียงหย
