ไกล ร่างกาย กลายเป็นหนักอึ้งกว่าเดิม มันรู้สึกเกียจคร้านสุขสบายจนแทบไม่อยากจะ ขยับไปไหนอีกแล้ว
กระทั่งยอดยุทธ์อัจฉริยะเช่นซีเตียวอวี่ ยามนี้ยังเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม มึนเมาอันแปลกพิกล
ไม่หวนคืนไม่หวนคืน!
ชั่วพริบตาที่ม่านพิรุณกระหน ่าโปรยลงมา สุ่มเสียงสดใของโซ่กระทบ กันพลันชะงักขาดห้วง จากนั้นสายโซ่ไม่พลัดพรากที่จู่โจมเข้าหาอวี่ไสว้ มีสภาพไม่ต่างจากมังกรที่พลัดตกลงไปในน ้า ถูกพลังที่มองไม่เห็นกดทับจากทุกทิศทุกทาง
ทันใดนั้นห่วงโซ่เหล็กกล้าพลันสว่างวาบ ทอประกายสีขาวดำ ผสมผสานเป็นหนึ่งเดียว ม่านฝนไหววูบ จากนั้นสายโซ่เร่งความเร็วพุ่ง ปราดเข้าหาอวี่ไสว้เป็นคำรบสอง
อวี่ไสว้แย้มยิ้มเล็กน้อย กลับไม่แยแสสนใจสายโซ่นี้
ไม่เห็นม่านฝนมีการเปลี่ยนแปลงอันใด แต่สายโซ่ที่เพิ่งเร่งความเร็วขึ้นยามนี้กลับค่อย ๆ ชะลอช้าลงอีกครั้ง ราวกับว่ากำลังฉุดลากสิ่งของที่หนักเป็นอย่างยิ่งขึ้นจากพื้น ภายใต้ม่านพิรุณโปรยปราย ประกายแสงขาว ดำเลือนรางลงอย่างรวดเร็ว
ภายในชั่วพริบตาเดียว ประกายแสงขาวดำก็ถูกผลาญไปจนหมดสิ้น
โซ่เหล็กอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงและไม่อาจต้านทานได้ ทันใดนั้น กลับกลายเป็นเชื่องช้าเช่นทารกน้อยที่หลับไหล โยกไกวเงียบ ๆ ที่กลางอากาศ
ทะเลบุปผาเจตจำนงกระบี่คล้ายชะลอช้าลง จนแทบมีทีท่าว่าจะหยุดนิ่งได้ทุกขณะจิต
สีหน้าเย็นชาของหว่อหลีในที่สุดก็เปลี่ยนสี เขตแดนแห่งด่านไสว้!
ที่แท้ร้ายกาจถึงเพียงนี้
กระทั่งพลังท
