ดขืน จั่วมอตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
แต่แล้วในเวลานี้เอง สุ่มเสียงสงบราบเรียบพลันขับขานบทเพลง ราว กับกังวานมาจากใต้พื้นดินที่ไม่อาจมองเห็นได้
“มีชีวิตไยสุขสันต์ ชีพล่วงลับไยต้องเศร้าโศภา สองหัวใจแบ่งแยก เป็นหยินหยาง ผูกพันสองเราด้วยด้ายแดงแห่งชะตากรรม!”
ทันใดนั้น ลำแสงกระบี่นับไม่ถ้วนสารกับมวลบุปผาเบ่งบานอย่างฉับพลันเพียงชั่วพริบตาก็ก่อเกิดทะเลบุปผากระบี่ผืนหนึ่ง คล้ายจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ บุปผกกระบี่ก่อเกิด เบ่งบาน แล้วโรยราไปด้วย ระดับความเร็วอันน่าแตกตื่นสะท้านใจ จากนั้นพุ่งเกิดใหม่ หมุนเวียนเป็นวัฏจักรอันไร้ที่สุดสิ้น
เงาร่างงามเพริศและเยียบเย็นสายหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางบุปผากระบี่ ราวกับกระบี่อันงดงามเล่มหนึ่ง
จั่วมอพอเห็นผู้มา ต้องตะลึงงันวูบ จากนั้นค่อยมีปฏิกิริยา ที่แท้เป็น หว่อหลี! วิญญาณกระบี่ของศิษย์น้องหลัวหลี!
ศิษย์น้องหลัวหลีฟื้นตื่นขึ้นมาแล้วหรือไม่?
นี่นับเป็นข่าวดี จั่วมอในยามนี้เต็มไปด้วยความลิงโลดยินดี
หลัวหลีเมื่อฟื้นตื่นและกลับคืนสู่โลกหล้า ย่อมหมายความว่ามันสำเร็จวิชา“กุญแจเป็นตาย” แล้ว!
ท่ามกลางทะเลบุปผากระบี่ ร่างของหว่อหลีเย็นเยียบเท่ากระบี่แต่ เพิ่มพูนมนต์เสน่ห์อันพิเศษเฉพาะของนาง
แล้วศิษย์น้องหลัวหลีอยู่ที่ใด? |
จั่วมอไม่ว่าเพ่งมองอย่างไร ทุกหนแห่งก็ไม่อาจพบเห็นหลัวหลี อดงุนงงสงสัยอยู่บ้างไม่ได้ แต่แล้วมันก็เริ่มกลัดกลุ้มกังวลศิษย์น้องหลัวหลี แม้สำเร็จวิ
