หลัวหลีดูเหมือนอยู่ในความฝันอันกระจ่างชัด
เป็นความฝันที่แปลกประหลาดยิ่ง มันล่วงรู้ว่าตัวมันเองกำลังฝัน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกแห่งความจริง กลับกระจ่างชัดอยู่ตรงหน้า มันสามารถได้ยินเสียงหายใจของศิษย์น้องหญิงเสี่ยวกั่วกับศิษย์น้องหญิงหลี่อิงฟ่ง มันสามารถสัมผัสถึงอณูเล็กจ้อยที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ มันสามารถรู้สึกถึงกระแสอากาศไหลเวียนในที่ห่างออกไปสิบลี้ ซึ่งลำพังแค่มองยังแทบจะมองไม่เห็น ทุกสรรพสิ่งคล้ายไหลผ่านมันไปในชั่ววิบตา มันยังรู้สึกถึงพลังแห่งธรรมชาติที่ซ่อนอยู่ภายใต้พื้นปฐพี… …
รายละเอียดของโลกภายนอก บุกรุกเข้ามาภายในความรู้สึกของมันอย่างเงียบ ๆ ผ่านทางดวงตาแห่งจิตของมัน
ทว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันมีเพียงความมืดมิด ความมืดมิดเป็นแผ่นผืนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความตาย
มันตายไปแล้ว!
ชิ้นส่วนของความรู้สึกรับรู้ที่ยังหลงเหลือในใจมัน พร่าบอกต่อมันเช่นนี้ไม่ทราบว่ากี่วันมาแล้ว
นับตั้งแต่แรกเริ่ม มันจมอยู่ในโลกอันเปี่ยมล้นสมบูรณ์ที่เต็มไปด้วยรายละเอียดนี้ มันเฝ้าสำรวจตรวจดู ทุกสรรพสิ่งที่บังเกิดขึ้นรอบข้างไม่14 หลัวหลี – พลัดพรากแยกจาก หว่อหลี – แยกตัวเอง ปู้หลี – ไม่แยกจากPage 1 of 12อาจหลุดรอดไปจาก ‘ดวงตา’ ของมันได้ แม้ว่ามันจะมองไม่เห็นสิ่งใดเลยก็ตาม แต่รอจนค่อย ๆ ช่าชองชำนาญในทักษะฝีมือชนิดนี้ หรืออาจเรียกว่าเคล็ดวิชาลับอันพิเศษเฉพาะวิชานี้ ความฝันมรณะสีดำทมิฬยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงแ
