งครักษ์หยาดพิรุณค่อย ๆ แยกตัวออกมา ลอบขยับเคลื่อนไหวไปยังปีกข้างโดยที่ไม่มีผู้ใดทันได้ สังเกตเห็นดวงตามันพลันเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยียบ
หลังจากขบคิดชั่วแวบพลันเข้าใจจิตเจตนาของฝ่ายตรงข้ามศัตรู กำลังวางกำลังโอบล้อมเขิงเหลียนเอ่อร์ ปิดสกัดเส้นทางไม่ให้นางหลบหนี ไปได้
แม้ว่าข้อสันนิษฐานนี้จะน่าหัวร่ออยู่บ้าง เพราะไม่ว่ามองจากมุมใด เชิงเหลียนเอ๋อร์ก็ดูเหมือนจะไม่มีทางหลบหนีไปได้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่เปี้ยหานก็ไม่รีรอลังเล มันเชื่อมั่นในการคาดเดาของตน ดวงตาหรี่แคบค่อย ๆกวาดสำรวจตำแหน่งที่ทหารหน่วยนั้นเคลื่อนทัพไป และยิ่งทำให้มันเชื่อมั่นในข้อสันนิษฐานของตนมากขึ้นอีก
ความเคลื่อนไหวของทหารหน่วยนี้ไม่สะกิดความสนใจของผู้ใด ท่ามกลางขบวนทัพแน่นขนัดละลานตา ยากจะตรวจพบการโยกย้าย ตำแหน่งของทหารกองเล็ก ๆ นี้ได้ ต่อให้แม่ทัพบัญชาการศึกคนอื่น ๆ ค้นพบการโยกย้ายตำแหน่งนี้ แต่ไม่นานพวกมันก็จะมองข้ามไป ใน กองทัพขนาดใหญ่เช่นนี้ การเปลี่ยนตำแหน่งโยกย้ายกำลังพลของคนพัน คนไม่ใช่เรื่องที่น่าสนใจจดจำแต่อย่างใด
แต่เปี้ยหานสนใจ ดวงตาของมันหรี่แคบกว่าเดิม รังสีฆ่าฟันสาดวาบดวงตา แต่ซ่อนเร้นเอาไว้ด้วยเปลือกตาที่หลุบลงจนแทบจะปิด
หากดูผิวเผิน นี่ก็แค่การย้ายตำแหน่งเคลื่อนกำลังที่ไม่มีสิ่งใด สลักสำคัญแต่เปี้ยหานสนอกสนใจยิ่ง
มันเร่งคำนวณการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่อาจจะเกิดขึ้นจากผลของ การเปลี่ยนตำแหน่งเล็กน้อยนี้
แม่ทัพบัญชาการ
