ย กระทั่งที่แข็งแกร่งกว่า พวกมันก็ยังมี ส่วนใหญ่มักต้องประชันขันแข่งกันอยู่เสมอ
ฝ่ามือเนตรหน้าผาเป็นไม้ตายก้นหีบของถงเซียนเซิง พวกมันแม้เคย ได้ยินชื่อ แต่ไม่เคยพบเห็นกับตามาก่อน ครั้งนี้ย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะได้ ชมดูพลังของมัน!
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องมายังนางเป็นตาเดียว แต่เขิงเหลียนเอ๋อร์หา ได้แตกตื่นลนลานไม่
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อใด เสี้ยวจันทร์วงนั้นกลับมาปรากฏอยู่เบื้องหน้า นางแล้ว
ดวงตาคู่งามเคลือบคลุมด้วยชั้นหมอกบางๆ แขนเสื้อยาวของนาง ร่ายรำสะบัดพลิ้ว ส้มเสียงอ่อนหวานเลื่อนลอยของนางคล้ายชำแรกผ่าน เข้าไปในจิตใจทุกผู้คน
“เยวี่ยเอ๋อร์เอย เยวี่ยเอ๋อร์ เปิด!”
จันทร์เสี้ยวพลันหมุนคว้างเป็นวงกลมรอบกายนาง จากนั้นฟาดฟัน ใส่ฝ่ามือเนตรหน้าผาที่ถล่มทับลงมาอย่างหักโหม
ไม่มีซุ้มเสียงหรือแรงสั่นสะเทือนใด
ฝ่ามือเนตรหน้าผาอันน่าประหวั่นพรั่นพรึง ถูกฟันขาดเป็นสองเสี่ยง ไม่ต่างจากเต้าหู้ก้อนหนึ่ง!
ถงเซียนเซิงตัวแข็งที่อ สีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง “เยวี่ยเอ๋อร์เอย เยวี่ยเอ๋อร์ ทลาย!”
จันทร์เสี้ยวหมุนคว้างอย่างเร่งร้อน เปลี่ยนเป็นประกายแสงพร่าง พราวผืนหนึ่งร่างอันงดงามของเขิงเหลียนเอ๋อร์ถูกกลืนหายไปภายใต้แสง จันทรา
พริบตาดุจประกายไฟ บนฝ่ามือเนตรหน้าผาพลันปรากฏรอยเส้นตรง นับไม่ถ้วนตัดไขว้ไปมา
ถึงเซียนเชิงใบหน้าบัดเดี๋ยวแดง… บัดเดี๋ยวขาวซีด ดวงตาเบิกกว้าง อย่างเหลือเชื่อ
พรูด!
*เยวี่ย – ดวงจันทร์ เอ้อร
